در سال 2019 ، تولید جهانی عسل 1.9 میلیون تن بود که با 24 درصد از کل جهان (چین) به رهبری چین منجر شد. دیگر تولید کنندگان عمده ترکیه ، کانادا ، آرژانتین و ایران بودند.
کاربردهای مدرن
غذا
در طول تاریخ خود به عنوان یک غذا، عمده ترین کاربردهای عسل در پخت و پز ، پخت ، دسرها ، به عنوان پخش شده بر روی نان ، به عنوان یک افزودنی به نوشیدنی های مختلف مانند چای ، و به عنوان یک شیرین کننده در برخی از نوشیدنی های تجاری است.
به دلیل تراکم انرژی ، عسل تقریباً برای همه فرهنگ های شکارچی و جمع آوری آب و هوای گرم غذایی مهم است و مردم حدزا عسل را به عنوان غذای مورد علاقه خود رتبه بندی می کنند.
تخمیر
احتمالاً قدیمی ترین نوشیدنی تخمیر شده جهان ، با قدمت 9000 سال پیش، مید ("شراب عسلی") محصول الکلی است که با افزودن مخمر به ماست آب عسل و تخمیر آن برای هفته ها یا ماهها ساخته می شود. مخمر Saccharomyces cerevisiae معمولاً در تولید مدرن گوشت استفاده می شود.
انواع میدانی شامل نوشیدنی هایی به نام متگلین (با ادویه یا گیاهان) ، ملومل (همراه با آب میوه مانند انگور ، به ویژه شیرین نامیده می شود) ، هیپوكرا (با دارچین) و میدل گونی (غلظت زیاد عسل) بسیاری از آنها به عنوان محصولات تجاری تعداد صد ها در ایالات متحده توسعه یافته است. از عسل برای تهیه آبجو مایل به آب نیز استفاده می شود که "braggot" نامیده می شود.
خواص فیزیکی و شیمیایی
خصوصیات فیزیکی عسل بسته به محتوای آب ، نوع فلور مورد استفاده برای تولید آن (چراگاه) ، دما و نسبت قندهای خاصی که در آن وجود دارد ، متفاوت است. عسل تازه یک مایع اشباع شده است ، حاوی قند بیشتری نسبت به آب است که به طور معمول در دمای محیط حل می شود. در دمای اتاق ، عسل یک مایع فوق سرد است که در آن گلوکز رسوب کرده و به صورت دانه های جامد در می آید. این یک محلول نیمه جامد از بلورهای گلوکز رسوبی را در یک محلول از فروکتوز و سایر مواد تشکیل می دهد.
چگالی عسل معمولاً بین 38/1 تا 45/1 کیلوگرم در لیتر در دمای 20 درجه سانتی گراد است.
در سال 2019 ، تولید جهانی عسل 1.9 میلیون تن بود که با 24 درصد از کل جهان (چین) به رهبری چین منجر شد. دیگر تولید کنندگان عمده ترکیه ، کانادا ، آرژانتین و ایران بودند.
کاربردهای مدرن
غذا
در طول تاریخ خود به عنوان یک غذا، عمده ترین کاربردهای عسل در پخت و پز ، پخت ، دسرها ، به عنوان پخش شده بر روی نان ، به عنوان یک افزودنی به نوشیدنی های مختلف مانند چای ، و به عنوان یک شیرین کننده در برخی از نوشیدنی های تجاری است.
به دلیل تراکم انرژی ، عسل تقریباً برای همه فرهنگ های شکارچی و جمع آوری آب و هوای گرم غذایی مهم است و مردم حدزا عسل را به عنوان غذای مورد علاقه خود رتبه بندی می کنند.
تخمیر
احتمالاً قدیمی ترین نوشیدنی تخمیر شده جهان ، با قدمت 9000 سال پیش، مید ("شراب عسلی") محصول الکلی است که با افزودن مخمر به ماست آب عسل و تخمیر آن برای هفته ها یا ماهها ساخته می شود. مخمر Saccharomyces cerevisiae معمولاً در تولید مدرن گوشت استفاده می شود.
انواع میدانی شامل نوشیدنی هایی به نام متگلین (با ادویه یا گیاهان) ، ملومل (همراه با آب میوه مانند انگور ، به ویژه شیرین نامیده می شود) ، هیپوكرا (با دارچین) و میدل گونی (غلظت زیاد عسل) بسیاری از آنها به عنوان محصولات تجاری تعداد صد ها در ایالات متحده توسعه یافته است. از عسل برای تهیه آبجو مایل به آب نیز استفاده می شود که "braggot" نامیده می شود.
خواص فیزیکی و شیمیایی
خصوصیات فیزیکی عسل بسته به محتوای آب ، نوع فلور مورد استفاده برای تولید آن (چراگاه) ، دما و نسبت قندهای خاصی که در آن وجود دارد ، متفاوت است. عسل تازه یک مایع اشباع شده است ، حاوی قند بیشتری نسبت به آب است که به طور معمول در دمای محیط حل می شود. در دمای اتاق ، عسل یک مایع فوق سرد است که در آن گلوکز رسوب کرده و به صورت دانه های جامد در می آید. این یک محلول نیمه جامد از بلورهای گلوکز رسوبی را در یک محلول از فروکتوز و سایر مواد تشکیل می دهد.
چگالی عسل معمولاً بین 38/1 تا 45/1 کیلوگرم در لیتر در دمای 20 درجه سانتی گراد است.
عسل فقط برای افزودن شیرینی به چای شما نیست