فواید موم زنبور

موم زنبور

مقاله اصلی: زنبورها و مواد شیمیایی سمی § عسل سمی

مسمومیت دیوانه و عسل نتیجه خوردن عسل حاوی گریانوتوکسین است. عسل تولید شده از گلهای گیاهان گل رویان ، لورهای کوهستان ، لور گوسفند و آزالیا ممکن است باعث مسمومیت با عسل شود. علائم شامل سرگیجه ، ضعف ، تعریق بیش از حد ، حالت تهوع و استفراغ است. کمتر ممکن است فشار خون پایین ، شوک ، بی نظمی ریتم قلب و تشنج رخ دهد که موارد نادر منجر به مرگ می شود. مسمومیت با عسل هنگام استفاده از عسل و عسل فرآوری نشده "طبیعی" از کشاورزان که ممکن است تعداد کمی کهیر داشته باشند بیشتر است. تصور می شود که فرآوری تجاری ، همراه با استخراج عسل از منابع متعدد ، هرگونه سم را رقیق می کند.

هنگامی که زنبورهای عسل نزدیک بوته های توتو (Coriaria arborea) و حشره قیف انگور (Scolypopa australis) باشند ، ممکن است عسل سمی نیز ایجاد شود. هر دو در سراسر نیوزیلند یافت می شوند. زنبورها عسل تولید شده توسط حشرات قیف تاک را که از گیاه توتو تغذیه می کنند جمع می کنند. این توتین سمی را به عسل وارد می کند. فقط چند منطقه در نیوزیلند (شبه جزیره کوروماندل ، خلیج شرقی و صداهای مارلبرو) اغلب عسل سمی تولید می کنند. علائم مسمومیت با توتین شامل استفراغ ، هذیان ، قدرت جنون ، افزایش تحریک پذیری ، لک زدن ، کما و تشنج شدید است. برای کاهش خطر مسمومیت با توتین ، انسان نباید عسل گرفته شده از کندوهای وحشی را در مناطق در معرض خطر نیوزیلند بخورد. از دسامبر 2001 ، زنبورداران نیوزیلندی ملزم به کاهش خطر تولید عسل سمی با نظارت دقیق توتو ، قیف درخت انگور و شرایط تغذیه در فاصله 3 کیلومتری از زنبورستان خود شده اند. مسمومیت به ندرت خطرناک است.

طب سنتی

در افسانه ها و طب عامیانه ، از عسل به صورت خوراکی و موضعی برای درمان بیماری های مختلف از جمله اختلالات معده ، زخم ، زخم های پوستی و سوختگی های پوستی توسط یونان باستان و مصری ها و در آیورودا و طب سنتی چین استفاده می شد.

موم زنبور

مقاله اصلی: زنبورها و مواد شیمیایی سمی § عسل سمی

مسمومیت دیوانه و عسل نتیجه خوردن عسل حاوی گریانوتوکسین است. عسل تولید شده از گلهای گیاهان گل رویان ، لورهای کوهستان ، لور گوسفند و آزالیا ممکن است باعث مسمومیت با عسل شود. علائم شامل سرگیجه ، ضعف ، تعریق بیش از حد ، حالت تهوع و استفراغ است. کمتر ممکن است فشار خون پایین ، شوک ، بی نظمی ریتم قلب و تشنج رخ دهد که موارد نادر منجر به مرگ می شود. مسمومیت با عسل هنگام استفاده از عسل و عسل فرآوری نشده "طبیعی" از کشاورزان که ممکن است تعداد کمی کهیر داشته باشند بیشتر است. تصور می شود که فرآوری تجاری ، همراه با استخراج عسل از منابع متعدد ، هرگونه سم را رقیق می کند.

هنگامی که زنبورهای عسل نزدیک بوته های توتو (Coriaria arborea) و حشره قیف انگور (Scolypopa australis) باشند ، ممکن است عسل سمی نیز ایجاد شود. هر دو در سراسر نیوزیلند یافت می شوند. زنبورها عسل تولید شده توسط حشرات قیف تاک را که از گیاه توتو تغذیه می کنند جمع می کنند. این توتین سمی را به عسل وارد می کند. فقط چند منطقه در نیوزیلند (شبه جزیره کوروماندل ، خلیج شرقی و صداهای مارلبرو) اغلب عسل سمی تولید می کنند. علائم مسمومیت با توتین شامل استفراغ ، هذیان ، قدرت جنون ، افزایش تحریک پذیری ، لک زدن ، کما و تشنج شدید است. برای کاهش خطر مسمومیت با توتین ، انسان نباید عسل گرفته شده از کندوهای وحشی را در مناطق در معرض خطر نیوزیلند بخورد. از دسامبر 2001 ، زنبورداران نیوزیلندی ملزم به کاهش خطر تولید عسل سمی با نظارت دقیق توتو ، قیف درخت انگور و شرایط تغذیه در فاصله 3 کیلومتری از زنبورستان خود شده اند. مسمومیت به ندرت خطرناک است.

طب سنتی

در افسانه ها و طب عامیانه ، از عسل به صورت خوراکی و موضعی برای درمان بیماری های مختلف از جمله اختلالات معده ، زخم ، زخم های پوستی و سوختگی های پوستی توسط یونان باستان و مصری ها و در آیورودا و طب سنتی چین استفاده می شد.