فواید موم زنبور

موم زنبور

زنبورهای عسل در دوران باستان در کندوهای ساخته شده توسط انسان نگهداری می شدند. دیوارهای معبد خورشیدی مصری نیوسر اینی از سلسله پنجم ، مربوط به 2422 قبل از میلاد ، نشان می دهد که کارگران هنگام برداشتن لانه زنبوری دود را به کندو می زنند. کتیبه هایی با جزئیات مربوط به تولید عسل در مقبره پاباسا از سلسله 26 (حدود 650 قبل از میلاد) یافت می شود و عسل ذخیره شده در کوزه ها و کندوهای استوانه ای را توصیف می کند.

باستان شناس Amihai Mazar به 30 کندوی سالم اشاره می کند که در ویرانه های شهر Rehov (2000 نفر در 900 سال قبل از میلاد ، اسرائیلی ها و کنعانی ها) کشف شده اند. این نشان می دهد که صنعت عسل پیشرفته ای در اسرائیل ، تقریباً 4000 سال پیش وجود داشته است. کندوهای زنبور عسل ، ساخته شده از کاه و خاک رس پخته نشده ، در ردیف های مرتب ، با مجموع 150 کندو ، بسیاری از آنها شکسته شده بود. ازرا مارکوس از دانشگاه حیفا گفت که این کشف نمایی از زنبورداری باستانی است که در متون و هنرهای باستانی شرق نزدیک مشاهده شده است. یک محراب تزئین شده با مجسمه های باروری در کنار کندوها یافت شد و ممکن است نشان دهنده اعمال مذهبی مرتبط با زنبورداری باشد. در حالی که زنبورداری پیش از این ویرانه ها وجود داشت ، این قدیمی ترین زنبورستان است که تا کنون کشف شده است.
کندوهای سنتی

کندوهای عسل به سادگی محوطه ای برای کلنی زنبور عسل فراهم کردند. از آنجا که هیچ ساختار داخلی برای زنبورها در نظر گرفته نشده بود ، زنبورها لانه زنبوری مخصوص خود را در داخل کندوها ایجاد کردند. شانه اغلب متقاطع متصل است و بدون تخریب آن قابل حرکت نیست. گاهی اوقات این کندو با قاب ثابت نامیده می شود تا از کندوهای مدرن با قاب متحرک متمایز شود. برداشت عموماً کندوها را از بین برد ، هرچند تعدادی از سبدهای فوقانی اضافی وجود داشت که می توان آنها را هنگامی که زنبورها با عسل پر کردند حذف کرد. اینها به تدریج با کندوهای جعبه ای با ابعاد مختلف ، با یا بدون قاب جایگزین شدند و در نهایت با تجهیزات مدرن جدید جایگزین شدند.

موم زنبور

زندگی همه زنبورهای عسل به صورت تخم مرغ شروع می شود که توسط ملکه در انتهای سلول مومی در ناحیه زاییده کندو گذاشته می شود. تخم مرغ کارگر پس از سه روز از لارو خارج می شود. زنبورهای پرستار ابتدا از ژل رویال ، سپس گرده و عسل به مدت شش روز تغذیه می کنند. سپس تبدیل به شفیره غیرفعال می شود.

در طول 14 روز زندگی خود به عنوان شفیره ، مهر و موم شده در سلول درپوش دار ، به یک زنبور کارگر (ماده) تبدیل می شود و در روز 21 ظاهر می شود. در اکثر گونه های زنبورهای عسل ، کارگران هر کاری جز تخم گذاری و جفت گیری انجام نمی دهند ، اگرچه کارگران زنبور عسل کیپ می توانند تخم بگذارند. آنها شانه را از موم خارج شده از غدد زیر شکم خود می سازند. هنگامی که به طور کامل توسعه می یابند ، تعدادی از وظایف را انجام می دهند (به زیر مراجعه کنید).
سلول لارو تخم مرغ دوره رشد متوسط شفیره را پوشانده است

(روزها تا ظهور)
شروع وزن بدن باروری طول بدن باروری
کارگر تا روز 3 تا روز 9 روز 9 روز 10 تا ظهور (روز یازدهم یا دوازدهم آخرین کوره) 21 روز

(محدوده: 18-22 روز)
N/A 12-15 میلی متر تقریبا 100 میلی گرم
رفتار ازدحام
هنگامی که مستعمره فرار می کند (همه زنبورها از مستعمره خارج می شوند) یا تقسیم می شوند و بنابراین ازدحامی ایجاد می کنند و سپس مستعمره جدیدی ایجاد می کنند ، زنبورها باید در رفتار خود عقب نشینی کنند تا اولین نسل را در خانه جدید ایجاد کنند. فوری ترین کار ایجاد موم جدید برای شانه خواهد بود. تهیه شانه بسیار سخت تر از عسل است و برای تولید آن به شش برابر انرژی نیاز دارد. گروهی که تازه روی میله ها (کندوی بالای میله) یا فونداسیون خالی (کندو جعبه لانگستروت) تازه جمع آوری شده اند ، اغلب از آب قند تغذیه می کنند ، سپس می توانند به سرعت از آن برای ایجاد موم برای شانه جدید استفاده کنند. (کندوهای بالغ نمی توانند آنقدر تغذیه شوند که آنها را به جای شهد ذخیره می کنند ، اگرچه اگر زنبوردار عسل کافی نگذارد ، باید کندوی زمستانی را تغذیه کرد.)

موم زنبور

بره موم

بره موم مخلوط رزینی است که توسط زنبورهای عسل از جوانه درختان ، جریان شیره یا سایر منابع گیاه شناسی جمع آوری می شود ، که به عنوان درزگیر برای فضاهای باز ناخواسته در کندو استفاده می شود. اگرچه گفته می شود بره موم دارای مزایای سلامتی است (تنتور بره موم به عنوان داروی سرماخوردگی و آنفولانزا در بازار عرضه می شود) ، اما ممکن است در برخی افراد واکنش های آلرژیک شدید ایجاد کند. بره موم در تزئینات چوبی نیز مورد استفاده قرار می گیرد و رنگ قرمز منحصر به فردی به ویولن استرادیواریوس می دهد.
ژله رویال
مقاله اصلی: ژل رویال

ژل رویال یک ترشح زنبور عسل است که برای تغذیه لاروها و ملکه استفاده می شود. به دلیل ادعاهای ادعایی اما پشتیبانی نشده از مزایای سلامتی آن به بازار عرضه می شود. از سوی دیگر ، ممکن است در برخی افراد واکنش های آلرژیک شدید ایجاد کند.
ژنوم
همچنین ببینید: کنسرسیوم تعیین توالی ژنوم زنبور عسل و فهرست زیرگونه های Apis mellifera
اطلاعات بیشتر: متیلاسیون DNA

زنبورهای ماده دیپلوئید هستند و 32 کروموزوم دارند ، در حالی که نرها هاپلوئید هستند و فقط 16 کروموزوم دارند.

تا 28 اکتبر 2006 ، کنسرسیوم تعیین توالی ژنوم زنبور عسل ژنوم Apis mellifera ، زنبور عسل غربی را به طور کامل توالی یابی و تجزیه و تحلیل کرد. از سال 2007 ، توجه به اختلال فروپاشی مستعمرات ، کاهش تعداد کلنی های زنبور عسل غربی در تعدادی از مناطق ، معطوف شده است.

زنبور عسل غربی سومین حشره بعد از مگس میوه و پشه است که ژنوم آن نقشه برداری شده است. به گفته دانشمندانی که کد ژنتیکی آن را تجزیه و تحلیل کردند ، زنبور عسل از آفریقا سرچشمه گرفته و در دو مهاجرت باستانی به اروپا گسترش یافته است. دانشمندان دریافته اند که ژن های مربوط به بویایی بیشتر از مزه آنها هستند و زنبور عسل اروپایی ژنهای کمتری برای تنظیم ایمنی نسبت به مگس میوه و پشه دارد.

موم زنبور

رفتار زنبور عسل غربی به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. کارل فون فریش ، که در سال 1973 جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را به دلیل مطالعه ارتباطات زنبور عسل دریافت کرد ، متوجه ارتباط زنبورها با رقص شد. از طریق این رقص ها ، زنبورها اطلاعات مربوط به مسافت ، وضعیت و جهت منبع غذا را با رقص زنبور عسل (زنبور عسل) در حال بازگشت بر روی شانه عمودی کندو به اشتراک می گذارند. زنبورهای عسل زنبورهای دیگر را با رقص دور و رقص تکان دادن به منابع غذایی هدایت می کنند. اگرچه رقص دور به سایر علف خواران می گوید که غذا در 50 متری (160 فوت) کندو قرار دارد ، اما اطلاعات کافی در مورد جهت ارائه نمی دهد. رقص تکان دادن ، که ممکن است عمودی یا افقی باشد ، جزئیات بیشتری در مورد فاصله و جهت منبع غذا ارائه می دهد. تصور می شود که علف خواران نیز به حس بویایی خود کمک می کنند تا منبع غذا را پس از هدایت رقص ها تعیین کنند.

زنبورهای عسل غربی همچنین دقت رقص تکان دادن را تغییر می دهند تا نوع مکانی را که به عنوان هدف جدید تعیین شده است نشان دهند. خویشاوندان نزدیک آنها ، زنبورهای عسل کوتوله ، چنین نمی کنند. بنابراین ، به نظر می رسد زنبورهای عسل غربی وسیله ای بهتر برای انتقال اطلاعات نسبت به اجداد معمولی خود با زنبور عسل کوتوله ایجاد کرده اند.

یکی دیگر از وسایل ارتباطی ، سیگنال تکان دادن است که به عنوان رقص تکان دهنده ، رقص ارتعاشی یا سیگنال ارتعاشی نیز شناخته می شود. اگرچه سیگنال لرزش بیشتر در ارتباط کارگران رایج است ، اما در ازدحام باروری نیز ظاهر می شود. زنبور کارگر بدن خود را به صورت پشتی تکان می دهد در حالی که زنبور دیگری را با پاهای جلویی خود نگه می دارد. Jacobus Biesmeijer ، که سیگنال های تکان دهنده را در زندگی علف خوار و شرایط منجر به عملکرد آن مورد بررسی قرار داد ، دریافت که علف خواران با تجربه 92٪ از سیگنال های تکان دهنده مشاهده شده را اجرا کرده اند و 64٪ از این سیگنالها پس از کشف منبع غذایی ساخته شده است. حدود 71 درصد از سیگنال های تکان دهنده قبل از اولین پنج پرواز موفق در آن روز اتفاق افتاده است. سیگنالهای ارتباطی دیگر ، مانند رقص تکان دادن ، بیشتر پس از پنج موفقیت اول انجام شد. بیسمایر نشان داد که بیشتر تکان دهنده ها علف خوار هستند و سیگنال تکان دادن اغلب توسط زنبورهای علوفه ای در زنبورهای قبل از تغذیه اجرا می شود و نتیجه گرفت که این پیام انتقال چندین فعالیت (یا سطح فعالیت) است. گاهی اوقات سیگنال فعالیت را افزایش می دهد ، مانند زمانی که زنبورهای فعال ، زنبورهای غیر فعال را تکان می دهند. در زمان های دیگر ، مانند پایان روز ، سیگنال یک مکانیسم بازدارنده است. با این حال ، سیگنال تکان دادن ترجیحاً به سمت زنبورهای غیر فعال هدایت می شود. هر سه شکل ارتباط بین زنبورهای عسل در تغذیه و مدیریت وظایف مثر است.

موم زنبور

میانگین طول عمر ملکه در اکثر زیرگونه ها سه تا پنج سال است ، گزارش های زیرگونه زنبور عسل آلمانی (A. m. mellifera) که قبلاً برای زنبورداری استفاده می شد ، نشان می دهد که یک ملکه می تواند تا هشت سال عمر کند. از آنجا که ذخیره اسپرم ملکه در اواخر عمر او تمام می شود ، او شروع به تخم گذاری بیشتر می کند. به همین دلیل ، زنبورداران اغلب هر یک یا دو سال یکبار ملکه را جایگزین می کنند.

طول عمر کارگران در طول سال در مناطق با زمستان طولانی بسیار متفاوت است. کارگرانی که در بهار و تابستان متولد می شوند سخت کار می کنند و فقط چند هفته زندگی می کنند ، اما کسانی که در پاییز متولد می شوند چندین ماه در داخل خانه به عنوان خوشه های مستعمره باقی می مانند. به طور متوسط در طول سال ، حدود 1 درصد از زنبورهای کارگر مستعمره به طور طبیعی در روز می میرند. به جز ملکه ، همه کارگران مستعمره تقریباً هر چهار ماه یکبار تعویض می شوند.

طبقه اجتماعی

تفاوتهای رفتاری و فیزیولوژیکی بین کاستها و زیر کاستها از پلاستیسیته فنوتیپی ناشی می شود که به بیان ژن بستگی دارد تا تفاوتهای ژنتیکی ارثی.

ملکه زنبور عسل

ملکه زنبور یک زن بارور است که برخلاف کارگران (که از نظر ژنتیکی نیز ماده هستند) ، دستگاه تناسلی کاملاً توسعه یافته ای دارد. او بزرگتر از کارگرانش است و شکمش گردتر و بلندتر است. یک تخم مرغ ماده می تواند تبدیل به ملکه یا زنبور کارگر شود. کارگران و لارو ملکه هر دو در سه روز اول از ژل رویال تغذیه می کنند که دارای پروتئین بالا و فلاونوئید کم است. پس از آن ، کارگران به رژیم غذایی گرده و شهد مخلوط (که اغلب "نان زنبور" نامیده می شود) تغییر می دهند ، در حالی که ملکه ها همچنان ژله رویال دریافت می کنند. در غیاب فلاونوئید و وجود رژیم غذایی با پروتئین بالا ، زنبورهای ملکه یک دستگاه تناسلی سالم ایجاد می کنند -وظیفه ای ضروری برای حفظ مستعمره ده ها هزار دختر کارگر.

موم زنبور

زنبور عسل غربی یا زنبور عسل اروپایی (Apis mellifera) شایع ترین بین 7 تا 12 گونه زنبور عسل در سراسر جهان است. نام جنس Apis لاتین به معنی "زنبور عسل" و mellifera لاتین "عسل دار" است که به تولید گونه های عسل اشاره دارد.

مانند همه گونه های زنبور عسل ، زنبور عسل غربی نیز اجتماعی است و مستعمرات را با یک ماده بارور (یا "ملکه") ، بسیاری از زنان یا "کارگران" معمولاً غیر بارور ، و نسبت کمی از مردان بارور یا "هواپیماهای بدون سرنشین" ایجاد می کند. مستعمرات جداگانه می توانند ده ها هزار زنبور عسل را در خود جای دهند. فعالیت های مستعمره با ارتباط پیچیده بین افراد ، از طریق فرمون ها و زبان رقص ، سازماندهی می شود.

زنبور عسل غربی یکی از اولین حشرات اهلی بود و اولین گونه ای است که زنبورداران تا به امروز هم برای تولید عسل و هم برای گرده افشانی خود نگهداری می کردند. با کمک انسان ، زنبور عسل غربی اکنون همه قاره ها را به جز قطب جنوب اشغال کرده است. زنبورهای عسل غربی در معرض آفات و بیماری ها ، به ویژه بیماری کنه واروآ و اختلال فروپاشی مستعمرات هستند. از سال 2019 ، زنبور عسل غربی به عنوان کمبود داده در فهرست قرمز IUCN ذکر شده است ، زیرا مطالعات متعدد نشان می دهد که این گونه در اروپا کاهش قابل توجهی داشته است. با این حال ، مشخص نیست که آیا آنها به کاهش جمعیت مستعمرات وحشی یا مدیریت شده اشاره می کنند. برای تعیین تمایز بین مستعمرات وحشی و غیر وحشی به منظور تعیین وضعیت حفاظتی گونه ها در طبیعت ، تحقیقات بیشتری لازم است.

زنبورهای عسل غربی یک ارگانیسم مهم در مطالعات علمی ، به ویژه در زمینه های تکامل اجتماعی ، یادگیری و حافظه هستند. آنها همچنین در مطالعات سمیت سموم دفع آفات ، برای ارزیابی اثرات غیر هدف آفت کش های تجاری استفاده می شوند.

موم زنبور

ملکه های Apis چند ضلعی را تمرین می کنند و یک زن با چند نر جفت گیری می کند. بالاترین فرکانس جفت گیری برای ملکه Apis در Apis nigrocincta است ، جایی که ملکه ها با تعداد بسیار زیادی از نرها با تعداد مشاهده شده از جفت گیری های مختلف از 42 تا 69 هواپیمای بدون سرنشین در هر ملکه جفت گیری می کنند. نیش ملکه ها مانند نیش یک کارگر خاردار نیست و ملکه ها غدد تولید کننده موم زنبور عسل ندارند. پس از جفت گیری ، ملکه ها می توانند روزانه 2000 تخم بگذارند. آنها انواع فرمون ها را تنظیم می کنند که رفتار کارگران را تنظیم می کند و به دسته ها کمک می کند تا موقعیت ملکه را در طول ازدحام ردیابی کنند.
درگیری ملکه و کارگر
مقاله اصلی: پلیس کارگری

وقتی یک کارگر زن بارور هواپیماهای بدون سرنشین تولید می کند ، بین منافع او و ملکه درگیری ایجاد می شود. این کارگر نیمی از ژن های خود را با هواپیمای بدون سرنشین و یک چهارم را با برادرانش به اشتراک می گذارد و فرزندانش را بر فرزندان ملکه ترجیح می دهد. ملکه نیمی از ژن های خود را با پسران خود و یک چهارم را با پسران کارگران زن بارور به اشتراک می گذارد. این کارگر را در برابر ملکه و سایر کارگران قرار می دهد ، که سعی می کنند با پرورش فرزندان مرتبط با آنها ، توانایی باروری خود را به حداکثر برسانند. این رابطه منجر به پدیده ای می شود که تحت عنوان "پلیس کارگری" شناخته می شود. در این شرایط نادر ، دیگر زنبورهای کارگر در کندو که از نظر ژنتیکی بیشتر با پسران ملکه در ارتباط هستند تا بچه های بارور ، در کندو گشت می زنند و تخم های تخمگذار کارگر را بر می دارند. شکل دیگر پلیس مبتنی بر کارگران ، تجاوز به زنان بارور است. برخی از مطالعات فرمون ملکه را پیشنهاد کرده اند که ممکن است به کارگران در تشخیص تخم های کارگر و ملکه کمک کند ، اما برخی دیگر زنده ماندن تخم مرغ را به عنوان عامل کلیدی در ایجاد رفتار نشان می دهند. پلیس کارگری نمونه ای از نوع دوستی اجباری است ، جایی که مزایای تولید مثل کارگر به حداقل می رسد و پرورش فرزندان ملکه به حداکثر می رسد.

موم زنبور

گرده همچنین منبع چربی برای زنبورهای عسل از 0.8 to تا 18.9 ging است. لیپیدها در مرحله پرورش برای پیش سازهای مورد نیاز برای بیوسنتز آینده متابولیزه می شوند. ویتامین های محلول در چربی A ، D ، E و K ضروری تلقی نمی شوند ، اما نشان داده است که تعداد پرورش ماهیان را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد. زنبورهای عسل از فیتواسترول های گرده برای تولید 24 متیلن کلسترول و دیگر استرول ها استفاده می کنند زیرا نمی توانند مستقیماً کلسترول را از فیتواسترول ها سنتز کنند. زنبورهای پرستار این توانایی را دارند که استرول ها را به صورت انتخابی به لاروها از طریق غذای بچه منتقل کنند.

شهد توسط زنبورهای علوفه کارگر به عنوان منبع آب و کربوهیدرات به شکل ساکارز جمع آوری می شود. مونوساکاریدهای غالب در رژیم های زنبور عسل فروکتوز و گلوکز هستند اما شایع ترین قند موجود در همولنف ترهالوز است که یک دی ساکارید متشکل از دو مولکول گلوکز است. زنبورهای عسل کارگر بالغ به 4 میلی گرم قند قابل استفاده در روز و لاروها به 59.4 میلی گرم کربوهیدرات برای رشد مناسب نیاز دارند.

زنبورهای عسل برای حفظ هموستاز اسمزی ، آماده کردن غذای مایع ، و خنک کردن کندو از طریق تبخیر به آب نیاز دارند. نیازهای آب مستعمرات را می توان به طور کلی با جستجوی شهد تامین کرد زیرا دارای آب بالایی است. گاهی اوقات در روزهای گرم یا زمانی که شهد محدود است ، علوفه ها آب را از نهرها یا حوضچه ها برای رفع نیازهای کندو جمع آوری می کنند.
زنبورداری
مقاله اصلی: زنبورداری

تنها گونه های اهلی زنبور عسل A. mellifera و A. cerana هستند و اغلب توسط زنبورداران نگهداری ، تغذیه و حمل می شوند. در ژاپن ، جایی که mellifera در برابر شاخها و بیماریهای محلی آسیب پذیر است ، زنبور عسل ژاپنی a. cerana japonica به جای آن استفاده می شود.

موم زنبور

زنبورهای عسل آفریقایی شده (که در اصطلاح عامیانه به عنوان "زنبورهای قاتل" شناخته می شوند) ترکیبی از سهام اروپایی و زیرگونه آفریقای شرقی آفریقا A. m هستند. scutellata؛ آنها اغلب نسبت به زنبورهای عسل اروپایی تهاجمی تر هستند و به اندازه مازاد عسل ایجاد نمی کنند ، اما در برابر بیماری ها مقاوم تر هستند و علف خوار بهتری هستند. آنها به طور تصادفی از قرنطینه در برزیل خارج شده و به آمریکای شمالی سرایت کرده و در برخی مناطق آفت ایجاد می کنند. با این حال ، این سویه ها زمستان خوبی ندارند ، بنابراین اغلب در مناطق سردسیر و شمالی شمال امریکای شمالی یافت نمی شوند. آزمایش اصلی پرورش که زنبورهای عسل شرقی آفریقا در ابتدا به برزیل آورده شده بودند ، ادامه یافت (هرچند آنطور که در ابتدا تصور می شد). گونه های ترکیبی جدید زنبورهای عسل داخلی و اهلی شده آفریقایی ، انعطاف پذیری بالایی را در شرایط گرمسیری و عملکرد خوب ترکیب می کنند. آنها در بین زنبورداران برزیلی محبوب هستند.
زنبورهای زنده و فسیلی (Apini: Apis)

قبیله Apini Latreille

جنس Apis Linnaeus (sensu lato)

گروه گونه henshawi († Priorapis Engel ، † Synapis Cockerell)
†آ. vetusta Engel
†آ. henshawi Cockerell
†آ. petrefacta (Říha)
†آ. miocenica هنگ
†آ. "longtibia" ژانگ
†آ. "میوسن 1"

گروه گونه های armbrusteri († Cascapis Engel)

†آ. armbrusteri Zeuner
†آ. nearctica ، گونه novus

گروه گونه های فلوره (Micrapis Aşmad)

A. florea Fabricius
A. andreniformis اسمیت

گروه گونه پشتی (مگاپیس چشمهاد)

†آ. lithohermaea Engel
A. dorsata Fabricius
A. laboriosa اسمیت

گروه گونه های mellifera (Apis Linnaeus sensu stricto)

زیر گروه mellifera
A. mellifera Linnaeus (Apis Linnaeus sensu strictissimo)
زیر گروه cerana (Sigmatapis Maa)
A. cerana Fabricius
A. nigrocincta اسمیت
A. koschevnikovi Enderlein

چرخه زندگی
همانند چند نوع زنبور عسل دیگر ، یک مستعمره به طور کلی شامل یک ملکه زنبور ، یک ماده است. به صورت فصلی تا چند هزار زنبور بدون سرنشین یا نر ؛ و دهها هزار زنبور زن کارگر.

موم زنبور

معروف ترین زنبور عسل زنبور عسل غربی (Apis mellifera) است که برای تولید عسل و گرده افشانی گیاه اهلی شده است. تنها زنبور خانگی دیگر زنبور عسل شرقی (Apis cerana) است که در جنوب آسیا یافت می شود. برخی دیگر از انواع زنبورهای عسل تولید و ذخیره می کنند و برای این منظور توسط انسان نگهداری شده اند ، از جمله زنبورهای بی نیش ، اما فقط اعضای جنس Apis زنبورهای عسل واقعی هستند. انسانهای مدرن همچنین موم را برای استفاده در ساخت شمع ، صابون ، بالم لب و لوازم آرایشی مختلف ارزش قائل هستند.

ریشه شناسی و نام
نام جنس Apis لاتین به معنی "زنبور" است. اگرچه لغت نامه های مدرن ممکن است از Apis به عنوان زنبور عسل یا زنبور عسل یاد کنند ، اما حشره شناس رابرت اسنودگراس ادعا می کند که استفاده صحیح از آن به دو کلمه نیاز دارد ، یعنی زنبور عسل ، زیرا نوع یا نوع زنبور است ، در حالی که اجرای دو کلمه با هم نادرست است ، مانند سنجاقک یا پروانه ، زیرا دومی مگس نیستند و ارتباطی با اژدها یا کره ندارند. زنبور عسل ، نه زنبور عسل ، نام رایج ذکر شده در سیستم اطلاعات طبقه بندی شده طبقه بندی شده ، پایگاه حمایتی انجمن حشرات شناسی آمریکا و پروژه وب درخت درخت زندگی است.

منشا ، سیستماتیک و توزیع

به نظر می رسد که منشأ زنبورهای عسل در جنوب و جنوب شرقی آسیا (از جمله فیلیپین) است ، زیرا همه گونه های موجود به جز Apis mellifera بومی آن منطقه هستند. قابل ذکر است که نمایندگان زنده اولیه تبارهای مختلف (Apis florea و Apis andreniformis) مرکز اصلی خود را در آنجا دارند. اولین زنبورهای Apis در پرونده فسیلی در مرز ائوسن-الیگوسن (34 میلی متر) ، در کانسارهای اروپایی ظاهر می شوند. منشاء این زنبورهای عسل ماقبل تاریخ لزوماً اروپا را به عنوان محل اصلی این جنس نشان نمی دهد ، فقط زنبورها در آن زمان در اروپا حضور داشتند.