فواید موم زنبور

موم زنبور

در این فصل محصولات مختلف زنبور عسل مانند زهر، موم، نوزادان، بره موم و ژله مورد بحث قرار می گیرد. عسل و موم اصلی ترین محصولات زنبور عسل مورد استفاده انسان هستند. زهر زنبور عسل ترشحی از غدد سمی کارگر یا ملکه یک گونه زنبور عسل (Apis) است. توسط زنبورهای بدون نیش (Meliponinae) تولید نمی شود. اجزای اصلی زهر منجمد خشک شده تجاری از زنبورهای کارگر Apis mellifera شامل 15٪ تا 17٪ آنزیم ها، از جمله فسفولیپاز و هیالورونیداز است. 48٪ تا 58٪ پروتئین های کوچک، از جمله ملیتین. 3٪ آمین های فعال فیزیولوژیکی، از جمله هیستامین. 0.8٪ تا 1.0٪ اسیدهای آمینه، و اجزای متعدد جزئی. تخم زنبور عسل منبع مفیدی از پروتئین برای شکارچیان در بسیاری از مناطق آسیا و آفریقا است و لارو زنبور عسل اکنون به صورت تجاری تولید شده و به صورت خام یا پخته به بازار عرضه می شود. موم زنبور عسل توسط کارگران اکثر Apidae ترشح می‌شود که از آن برای ساختن شانه‌هایی از سلول‌ها در لانه‌های خود، برای پرورش بچه‌ها و برای نگهداری غذا استفاده می‌کنند. بره موم ماده ای است که زنبورهای عسل و برخی زنبورهای دیگر می توانند از گیاهان زنده جمع آوری کنند و از آن به تنهایی یا همراه با موم در ساختن و سازگاری لانه خود استفاده می کنند. ژل رویال توسط غده هیپوفارنکس واقع در زیر حلق در سر زنبورهای عسل کارگر جوان ترشح می شود.
خلاصه
زنبورهای عسل شیمیدانان چیره دست و مهندسان شیمی هستند. موفقیت آنها در قلمرو حیوانات عمدتاً به دلیل شیمی و کاربرد محصولات آنها است: عسل، موم زنبور عسل، زهر، بره موم، گرده گل و ژل رویال. سه مورد از این محصولات، موم زنبور عسل، زهر و ژل رویال، توسط خود زنبورها به صورت شیمیایی سنتز می شوند. سه مورد دیگر از گیاهان مشتق شده اند و توسط زنبورها برای استفاده خود اصلاح و مهندسی شده اند. استفاده از این محصولات موفقیت شگفت‌انگیز زنبور عسل را توضیح می‌دهد: عسل به‌عنوان یک منبع غذایی پایدار و قابل اعتماد استفاده می‌شود که در مواقع کمبود خدمت می‌کند، زنبورها را قادر می‌سازد تا لانه‌های خود را در هوای سرد گرم کنند و به آن‌ها اجازه داده تا به گونه‌ای چند ساله تبدیل شوند که می‌تواند عملاً از تمام زیستگاه های جهان بهره برداری کند. موم زنبور عسل به عنوان ماده ای انعطاف پذیر، پایدار و ضد رطوبت برای ساختن لانه، نگهداری ایمن عسل و پرورش نوزادان استفاده می شود. زهر به زنبورهای عسل مزیت دفاع قدرتمندی را می دهد که می تواند همه شکارچیان را به جز مصمم ترین و تواناترین شکارچیان متوقف یا بازدارد. بره موم یک درزبندی فوق العاده خوب برای استفاده در آب بندی حفره لانه است و همچنین یکی از بهترین عوامل ضد میکروبی شناخته شده است. گرده یک غذای غنی از مواد مغذی است که مانند عسل، می تواند به طور نامحدود در کندو ذخیره شود تا در زمان ها یا فصول کمبود به عنوان ذخیره عمل کند. و ژل رویال یک منبع غذایی متعادل است که به راحتی فاسد نمی شود و برای تغذیه لارو زنبور عسل استفاده می شود. بدون این محصولات منحصر به فرد، احتمالاً زنبورهای عسل تفاوت کمی با اجداد خود پیدا می کردند - زنبورهای منفرد که در آنها هر زنبور ماده در یک فصل کوتاه چند سلول با گرده و شهد برای نسل بعدی فراهم می کند.

موم زنبور

درخشش طبیعی را اضافه می کند:
در میان بسیاری از کاربردهای عسل، استفاده از آن برای افزودن درخشش طبیعی به صورت در صدر جدول قرار دارد. یا آن را مستقیماً روی صورت بمالید یا با شیر یا ماست مخلوط کنید. در نتیجه پوستی فوق العاده درخشان خواهد بود.
پوست را آبرسانی می کند:
عسل یک مرطوب کننده طبیعی است، به این معنی که رطوبت را از هوا وارد پوست می کند. بنابراین، استفاده از عسل بر روی صورت، چه به صورت مستقیم و چه به صورت پک عسل طبیعی، بهترین راه برای حفظ رطوبت، شادابی و لطافت پوست شما در هر زمان است.
کمک به کاهش چین و چروک:
می توانید از عسل به عنوان یک درمان خانگی برای کاهش چین و چروک به روش های زیر استفاده کنید:
عسل را با شیر یا کشک مخلوط کنید تا خطوط ریز و چین و چروک را از بین ببرید. این خمیر را به مدت 15 دقیقه روی صورت خود نگه دارید و آن را با آب ولرم بشویید.
رنگ پوست را روشن می کند:
می توانید از عسل به عنوان یک درمان خانگی برای روشن کردن رنگ پوست خود به روش های زیر استفاده کنید:
مخلوط کردن آب یک گوجه فرنگی با یک قاشق چای خوری عسل به کاهش لکه های برنزه، روشن شدن رنگ پوست و خلاص شدن از شر لکه ها و لکه ها کمک می کند. هفته ای دو بار، مخلوط را به مدت 5 دقیقه روی صورت ماساژ دهید و بگذارید 15 دقیقه دیگر بماند و سپس با آب شیر بشویید تا نتیجه مطلوب حاصل شود.
1 قاشق چایخوری عسل را به یکی از نیمه های لیمو اضافه کنید. قسمت بریده شده را به تمام صورت خود بمالید. بگذارید 5 دقیقه بماند و سپس با آب گرم بشویید.
در حالی که کاربردهای عسل برای صورت بسیار زیاد است، راه‌هایی وجود دارد که می‌توانید با استفاده از آن می‌توانید پک صورت خود را با عسل در خانه خود تهیه کنید و از دردسر رفتن به سالن یا بازار در جستجوی کرم‌های گران‌قیمت و درمان‌شده شیمیایی صرفنظر کنید. و ماسک های صورت

. اولین مرحله در این فرآیند، قرار دادن قاب های عسل در دستگاهی است که درپوش را از بالای سلول های عسل برش می دهد. درپوش‌های برداشته‌شده به داخل یک فرورفتگی قیف می‌شوند، جایی که قبل از ورود به منطقه پردازش، از طریق یک صفحه بسیار درشت رانده می‌شوند. قاب ها به دستگاه عسل گیر منتقل می شوند. ناحیه پردازش موم ممکن است دارای یک سانتریفیوژ باشد که در آن عسل به بیرون پرتاب می‌شود، که درپوش‌ها را عملاً عسل ندارد، یا یک محفظه گرم شده با یک سری بافل که عسل را از موم جدا می‌کند. موم حاصل از هر یک از این فرآیندها عموماً جایی است که زنبورداران متوقف می شوند. معمولاً یک موم مایل به زرد بسیار زیبا با بوی عسلی دوست داشتنی است. با این حال، هنوز مقداری عسل در موم باقی مانده است. شاید چندان قابل توجه نباشد، اما وجود دارد. برای برخی از کاربردها مانند بالم لب، داشتن مقداری عسل در موم مشکلی ندارد، اما برای کاربردهای دیگر، موم تمیزتر مورد نیاز است.

موم نوزادان

این مومی است که از ذوب کردن شانه بچه های قدیمی حاصل می شود. شانه نوزادان معمولاً در یک دوره سه تا پنج ساله تعویض می شود. بعد از اینکه کندو چندین دسته از بچه ها را روی یک قاب موم پرورش داد، سلول های موم کوچکتر و کوچکتر می شوند، زیرا مواد پیله باقی می مانند. در طبیعت، مادر طبیعت به تجدید این شانه توجه کرده است، زیرا لارو پروانه مومی عاشق خوردن شانه نوزاد است. پروانه ها خواران حریص هستند و می توانند جعبه ای از شانه های ذخیره شده را در ماه های زمستان از بین ببرند و زنبورها را مجبور می کنند قبل از اینکه ملکه بتواند در آن فضا تخم بگذارد دیواره های سلولی را دوباره بسازند. برای زنبورهای نگهداری شده، زنبورداران نقش لارو پروانه مومی را با حذف موم قدیمی و جایگزینی آن با پایه موم تازه بر عهده می گیرند.

موم زنبور

به عنوان مثال، موم زنبور عسل یک کالای صادراتی ارزشمند برای اتیوپی است، و زنبورداران در شمال غربی زامبیا موم و عسل را از زنبورهای لانه سازی شده در کندوهای پوست به عنوان محصولات نقدی برای صادرات به اروپا برداشت می کنند.

موم زنبور عسل محصولی است که از لانه زنبور عسل و سایر زنبورها تهیه می شود. مخلوط کردن روغن های گرده به موم لانه زنبوری، موم سفید را به رنگ زرد یا قهوه ای تبدیل می کند.

موم زنبور عسل برای کلسترول بالا، درد، عفونت های قارچی پوست و سایر شرایط استفاده می شود. اما هیچ تحقیق علمی خوبی برای حمایت از این کاربردها وجود ندارد.

در غذاها و نوشیدنی ها، موم زنبور سفید و موم زنبور عسل مطلق (موم زنبور عسل زرد که با الکل درمان می شود) به عنوان عوامل سفت کننده استفاده می شود. در تولید، موم زنبور عسل زرد و سفید به عنوان غلیظ کننده، امولسیفایر و به عنوان عوامل سفت کننده در لوازم آرایشی استفاده می شود. موم زنبور عسل به عنوان یک عطر در صابون ها و عطرها استفاده می شود. از موم سفید و موم زنبور عسل نیز برای جلا دادن قرص ها استفاده می شود.

چگونه کار می کند؟

موم زنبور عسل ممکن است به کاهش سطح کلسترول، جلوگیری از عفونت و محافظت از معده در برابر زخم های ناشی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) کمک کند.

موم زنبور عسل یکی از اولین پلاستیک هایی بود که در کنار سایر پلیمرهای طبیعی مانند گوتاپرکا، شاخ، لاک لاک پشت و پوسته پوسته مورد استفاده قرار گرفت. برای هزاران سال، موم زنبور عسل کاربردهای بسیار متنوعی داشته است. آن را در مقبره های مصر، در کشتی های شکسته وایکینگ ها و در خرابه های رومی پیدا کرده اند. موم زنبور عسل هرگز خراب نمی شود و می توان آن را گرم کرد و دوباره استفاده کرد. از نظر تاریخی از آن استفاده شده است:

موم زنبور

وقتی موم طبیعی سرد باشد، شکننده است و شکستگی آن خشک و دانه‌دار است. در دمای اتاق (به طور معمول حدود 20 درجه سانتیگراد (68 درجه فارنهایت) در نظر گرفته می شود)، مقاوم است و در دمای بدن انسان (37 درجه سانتیگراد (99 درجه فارنهایت)) نرم تر می شود. وزن مخصوص موم زنبور عسل در دمای 15 درجه سانتیگراد (59 درجه فارنهایت) از 0.958 تا 0.975 است. موم زنبور عسل ذوب شده در دمای 98 تا 99 درجه سانتیگراد (4/208 تا 2/210 درجه فارنهایت) (در مقایسه با آب در دمای 15.5 درجه سانتیگراد (59.9 درجه فارنهایت)) 0.9822 است. شمع سازی از دیرباز شامل استفاده از موم زنبور عسل بوده است که به آسانی و تمیز می سوزد و این ماده به طور سنتی برای ساخت شمع پاسکال یا "شمع عید پاک" تجویز می شد. شمع‌های موم زنبور عسل برتر از دیگر شمع‌های مومی هستند، زیرا روشن‌تر و طولانی‌تر می‌سوزند، خم نمی‌شوند و تمیزتر می‌سوزند.همچنین برای ساختن شمع های دیگری که در مراسم عبادت کلیسای کاتولیک رومی استفاده می شود توصیه می شود. موم زنبور عسل نیز جزء انتخابی شمع در کلیسای ارتدوکس شرقی است. استفاده از موم زنبور عسل در مراقبت از پوست و لوازم آرایشی افزایش یافته است. یک مطالعه آلمانی نشان داد که موم زنبور عسل نسبت به کرم‌های مانع مشابه (معمولاً کرم‌های مبتنی بر روغن معدنی مانند ژل نفتی)، زمانی که طبق پروتکل آن استفاده می‌شود، برتری دارد. موم زنبور عسل در بالم لب، براق کننده لب، کرم دست، مرهم و مرطوب کننده استفاده می شود. و در لوازم آرایشی مانند سایه چشم، رژگونه و خط چشم. موم زنبور عسل نیز یک عنصر مهم در موم سبیل و پوماد مو است که موها را براق و براق می کند.
در کنترل نشت نفت، موم زنبور عسل برای ایجاد محصول اصلاحی نفت (PRP) پردازش می شود. برای جذب آلاینده های نفتی یا نفتی از آب استفاده می شود
موم زنبور عسل یکی از اولین پلاستیک هایی بود که در کنار سایر پلیمرهای طبیعی مانند گوتاپرکا، شاخ، لاک لاک پشت و پوسته پوسته مورد استفاده قرار گرفت. برای هزاران سال، موم زنبور عسل کاربردهای بسیار متنوعی داشته است. آن را در مقبره های مصر، در کشتی های شکسته وایکینگ ها و در خرابه های رومی پیدا کرده اند. موم زنبور عسل هرگز خراب نمی شود و می توان آن را گرم کرد و دوباره استفاده کرد. از نظر تاریخی از آن استفاده شده است:
• به عنوان شمع - قدیمی ترین شمع های موم زنبور عسل دست نخورده در شمال کوه های آلپ در قبرستان آلامانی اوبرفلاخت آلمان پیدا شد که قدمت آن به قرن 6/7 پس از میلاد می رسد.
• در ساخت لوازم آرایشی و بهداشتی
• به عنوان یک ماده مدل سازی در فرآیند ریخته گری موم گمشده، یا سیر پردو
• برای قرص های مومی که برای مقاصد مختلف نوشتاری استفاده می شود
• در نقاشی‌های محرمانه مانند پرتره‌های مومیایی فایوم
• در کمان سازی
• برای تقویت و حفظ نخ دوخت، بند، بند کفش و ....
• به عنوان جزء موم آب بندی
• تقویت و جلوگیری از شکافتن و ترک خوردن نی سازهای بادی
• برای تشکیل دهنی های یک دیدگریدو، و فرت های روی کوتیاپی فیلیپینی - نوعی عود قایق
• به عنوان درزگیر یا روان کننده برای گلوله در سلاح گرم کلاهک و توپ
• برای تثبیت ماده منفجره نظامی Torpex - قبل از جایگزینی با یک فرآورده نفتی
• در تولید باتیک جاوه
• به عنوان شکل باستانی پر کردن دندان
• به عنوان پرکننده مفصل در تخت تخته سنگی میزهای استخر و بیلیارد.

موم زنبور

موم زنبور

عسل یک ماده غذایی شیرین و چسبناک است که توسط زنبورهای عسل و برخی زنبورهای دیگر ساخته می شود. زنبورها عسل را از ترشحات قندی گیاهان (شهد گل‌ها) یا از ترشحات سایر حشرات (مانند عسلک)، با برگشت، فعالیت آنزیمی و تبخیر آب تولید می‌کنند. زنبورهای عسل عسل را در ساختارهای مومی به نام لانه زنبوری ذخیره می کنند، در حالی که زنبورهای بدون نیش عسل را در گلدان های ساخته شده از موم و رزین ذخیره می کنند. انواع عسل تولید شده توسط زنبورهای عسل (جنس Apis) به دلیل تولید تجاری در سراسر جهان و مصرف انسانی آن، شناخته شده ترین است. عسل از کلنی‌های زنبورهای وحشی یا از کندوهای زنبورهای اهلی جمع‌آوری می‌شود، این عمل به نام زنبورداری یا زنبورداری شناخته می‌شود (در مورد زنبورهای بدون نیش، ملپون‌کاری).

عسل شیرینی خود را از مونوساکاریدهای فروکتوز و گلوکز به دست می آورد و شیرینی نسبی آن به اندازه ساکارز (قند سفره) است. پانزده میلی لیتر (1 قاشق غذاخوری آمریکایی) عسل حدود 190 کیلوژول (46 کیلو کالری) انرژی غذایی را تامین می کند. دارای خواص شیمیایی جذاب برای پخت و طعم متمایز هنگامی که به عنوان یک شیرین کننده استفاده می شود. بیشتر میکروارگانیسم ها در عسل رشد نمی کنند، بنابراین عسل مهر و موم شده حتی پس از هزاران سال فاسد نمی شود.

عسل فرانسوی از منابع مختلف گل، با تفاوت های مشهود در رنگ و بافت

استفاده و تولید عسل به عنوان یک فعالیت باستانی سابقه طولانی و متنوعی دارد. چندین نقاشی غار در در اسپانیا، انسان ها را در جستجوی عسل حداقل 8000 سال پیش نشان می دهد. کشت ملیو در مقیاس بزرگ توسط مایاها از دوران پیش از کلمبیا انجام شده است.

موم زنبور

هنگامی که عسل روی پوست استفاده می شود، می تواند بخشی از یک برنامه درمانی موثر برای سوختگی ها، زخم ها و بسیاری از بیماری های پوستی دیگر باشد. به ویژه برای زخم های پای مرتبط با دیابت موثر است.
6. ممکن است به سرکوب سرفه در کودکان کمک کند
سرفه یک مشکل رایج برای کودکان مبتلا به عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی است. این عفونت ها می توانند بر خواب و کیفیت زندگی هم برای کودکان و هم برای والدین تأثیر بگذارند.
با این حال، داروهای رایج سرفه همیشه موثر نیستند و می توانند عوارض جانبی داشته باشند. جالب توجه است، عسل ممکن است جایگزین خوبی باشد، با شواهدی که نشان می دهد یک گزینه درمانی موثر است (منبع مورد اعتماد 16).
یک بررسی از چندین مطالعه روی عسل و سرفه در کودکان نشان داد که به نظر می رسد عسل موثرتر از دیفن هیدرامین برای علائم سرفه است. همچنین ممکن است به کاهش مدت سرفه کمک کند (منبع معتبر 17).
بررسی دیگری اشاره کرد که ممکن است کیفیت خواب را در بین کودکان مبتلا به سرفه و همچنین والدین آنها بهبود بخشد. علاوه بر این، برخلاف برخی از داروهای سرفه، عسل هیچ گونه عوارض جانبی ندارد (منبع مورد اعتماد 18).
با این حال، به دلیل خطر ابتلا به بوتولیسم، هرگز به کودکان زیر 1 سال عسل ندهید (منبع معتبر 19).
خلاصه
برای کودکان بالای 1 سال، عسل می تواند به عنوان یک سرکوب کننده طبیعی و ایمن سرفه عمل کند. برخی از مطالعات نشان می دهد که حتی از داروهای خاص سرفه نیز موثرتر است.
7. به راحتی به رژیم غذایی خود اضافه کنید
عسل به راحتی به رژیم غذایی خود اضافه می شود.
برای دریافت مقدار کمی آنتی اکسیدان از عسل، می توانید از آن به هر شکلی که معمولاً از شکر استفاده می کنید استفاده کنید. برای شیرین کردن ماست ساده، قهوه یا چای عالی است. همچنین می توانید از آن در آشپزی و پخت و پز استفاده کنید.
به‌عنوان یک درمان خانگی، می‌توان آن را مستقیماً روی سوختگی‌های جزئی یا زخم‌ها اعمال کرد یا به‌صورت خوراکی برای سرفه تجویز کرد.
به خاطر داشته باشید که به دلیل خطر بوتولیسم نباید به نوزادان زیر یک سال عسل بدهید.
همچنین به خاطر داشته باشید که عسل نوعی قند است، بنابراین مصرف آن باعث افزایش سطح قند خون شما می شود (20Trusted Source، 21Trusted Source).
به علاوه، خوردن مقادیر زیاد عسل، به ویژه به طور مداوم در یک دوره طولانی، می تواند به افزایش وزن کمک کند و خطر ابتلا به بیماری هایی مانند دیابت نوع 2 یا بیماری قلبی را افزایش دهد. بنابراین، مصرف کم تا متوسط را رعایت کنید (20Trusted Source، 21Trusted Source).

موم زنبور

عسل به دلیل ترکیبات و خواص شیمیایی برای نگهداری طولانی مدت مناسب است و حتی پس از نگهداری طولانی مدت به راحتی جذب می شود. عسل، و اشیاء غوطه‌ور در عسل، قرن‌هاست که حفظ شده‌اند. کلید حفظ، محدود کردن دسترسی به رطوبت است. در حالت پخته شده، عسل به اندازه کافی قند بالایی دارد که از تخمیر جلوگیری می کند. اگر در معرض هوای مرطوب قرار گیرد، خواص آبدوست آن رطوبت را به داخل عسل می کشد و در نهایت آن را تا حدی رقیق می کند که تخمیر شروع می شود.

ماندگاری طولانی عسل به آنزیمی که در معده زنبورها وجود دارد نسبت داده می شود. زنبورها گلوکز اکسیداز را با شهد دفع شده ای که قبلا مصرف کرده بودند مخلوط می کنند و دو محصول جانبی ایجاد می کنند - اسید گلوکونیک و پراکسید هیدروژن که تا حدی مسئول اسیدیته عسل و سرکوب رشد باکتری ها هستند.

خیانت
گاهی اوقات عسل با افزودن قندها، شربت ها یا ترکیبات دیگر برای تغییر طعم یا ویسکوزیته، کاهش هزینه یا افزایش محتوای فروکتوز برای جلوگیری از تبلور، تقلب می شود. تقلب در عسل از زمان های قدیم رواج داشته است، زمانی که عسل را گاهی با شربت های گیاهی مانند افرا، توس یا سورگوم مخلوط می کردند و به عنوان عسل خالص به مشتریان می فروختند. گاهی عسل کریستالیزه را با آرد یا مواد پرکننده دیگر مخلوط می‌کردند و تقلب را از خریداران پنهان می‌کردند تا اینکه عسل مایع شد. در دوران مدرن رایج‌ترین ماده تقلبی به شربت ذرت شفاف و تقریباً بی‌طعم تبدیل شد. تشخیص مخلوط تقلبی از عسل خالص بسیار دشوار است.

طبق Codex Alimentarius سازمان ملل متحد، هر محصولی که با عنوان "عسل" یا "عسل خالص" برچسب گذاری شده باشد، باید یک محصول کاملا طبیعی باشد، اگرچه قوانین برچسب گذاری بین کشورها متفاوت است. در ایالات متحده، با توجه به هیئت ملی عسل (NHB؛ تحت نظارت وزارت کشاورزی ایالات متحده)، "عسل یک محصول خالص را تعیین می کند که اجازه افزودن هیچ ماده دیگری را نمی دهد. ... این شامل، اما محدود به، آب یا سایر شیرین کننده ها نیست

موم زنبور

عسل توسط زنبورهای عسل جمع آوری شهد و عسل برای استفاده به عنوان قند مصرف شده برای حمایت از متابولیسم فعالیت ماهیچه ها در طول جست و جو یا ذخیره سازی به عنوان یک منبع غذایی طولانی مدت تولید می شود. در طول جست‌وجوی علوفه، زنبورها از بخشی از شهد جمع‌آوری‌شده برای حمایت از فعالیت متابولیک ماهیچه‌های پرواز استفاده می‌کنند، و بیشتر شهد جمع‌آوری‌شده برای برگشت، هضم و ذخیره‌سازی به عنوان عسل است. در هوای سرد یا زمانی که منابع غذایی دیگر کمیاب هستند، زنبورهای بالغ و لارو از عسل ذخیره شده به عنوان غذا استفاده می‌کنند.

با تدبیر برای لانه سازی ازدحام زنبورهای عسل در کندوهای ساخت بشر، مردم توانسته اند حشرات را نیمه اهلی کرده و عسل اضافی را برداشت کنند. در کندو یا در لانه وحشی، سه نوع زنبور عسل عبارتند از: یک زنبور ملکه ماده مجرد
تعداد متغیر فصلی زنبورهای بدون سرنشین نر برای بارور کردن ملکه های جدید
20000 تا 40000 زنبور کارگر زن
زنبور علوفه پس از خروج از کندو، شهد گل غنی از قند را جمع آوری می کند، آن را از طریق پروبوسیس خود می مکد و آن را در پروونتریکلوس خود (معده یا محصول عسلی) قرار می دهد، که دقیقاً از پشت به معده غذایش قرار دارد. در Apis mellifera، معده عسل حدود 40 میلی‌گرم شهد یا تقریباً 50 درصد وزن خالی زنبور را در خود جای می‌دهد که می‌تواند به بیش از هزار گل و بیش از یک ساعت برای پر شدن نیاز داشته باشد. شهد به طور کلی با محتوای آب 70 تا 80 درصد شروع می شود. آنزیم‌های بزاقی و پروتئین‌های غده هیپوفارنکس زنبور عسل به شهد اضافه می‌شوند تا قندها را تجزیه کنند و مقدار آب را کمی افزایش دهند. سپس زنبورهای جوینده به کندو برمی‌گردند و در آنجا شهد را به زنبورهای کندو منتقل می‌کنند. زنبورهای کندو سپس از معده عسل خود برای بلع و بازگرداندن شهد استفاده می کنند و به طور مکرر بین فک پایین خود حباب هایی تشکیل می دهند تا زمانی که تا حدی هضم شود. حباب ها سطح زیادی را در هر حجم ایجاد می کنند و بخشی از آب از طریق تبخیر خارج می شود. آنزیم‌های گوارشی زنبور عسل، ساکارز را به مخلوطی از گلوکز و فروکتوز تبدیل می‌کنند و سایر نشاسته‌ها و پروتئین‌ها را تجزیه می‌کنند و اسیدیته را افزایش می‌دهند.

زنبورها به مدت 20 دقیقه به صورت گروهی با برگشت و هضم با هم کار می کنند و شهد را از زنبوری به زنبور دیگر منتقل می کنند تا زمانی که محصول با کیفیت نگهداری به لانه زنبورها برسد. سپس در سلول‌های لانه زنبوری قرار داده می‌شود و بدون مهر و موم باقی می‌ماند در حالی که هنوز دارای محتوای آب (حدود 50 تا 70%) و مخمرهای طبیعی است که بدون کنترل، باعث تخمیر قندهای موجود در عسل تازه تشکیل‌شده می‌شود. زنبورها جزو معدود حشراتی هستند که می‌توانند مقادیر زیادی گرمای بدن تولید کنند، و زنبورهای کندو دائماً دمای کندو را تنظیم می‌کنند، یا با بدن خود گرم می‌کنند یا با تبخیر آب سرد می‌شوند تا نسبتاً ثابت نگه دارند. دمای حدود 35 درجه سانتیگراد (95 درجه فارنهایت) در مناطق نگهداری عسل. این روند همچنان ادامه می‌یابد زیرا زنبورهای کندو دائماً بال‌های خود را تکان می‌دهند تا هوا را به گردش درآورند و آب را از عسل تا حدود 18 درصد تبخیر می‌کنند، که غلظت قند را فراتر از نقطه اشباع افزایش می‌دهد و از تخمیر جلوگیری می‌کند. سپس زنبورها روی سلول‌ها را با موم می‌پوشانند تا آنها را ببندند. همانطور که توسط زنبوردار از کندو خارج می شود، عسل ماندگاری طولانی دارد و اگر به درستی مهر و موم شود تخمیر نمی شود.

برخی از گونه‌های زنبور، مانند Brachygastra lecheguana و Brachygastra mellifica که در آمریکای جنوبی و مرکزی یافت می‌شوند، به تغذیه از شهد و تولید عسل معروف هستند.

برخی از زنبورها مانند Polistes versicolor عسل مصرف می‌کنند و به طور متناوب از گرده در میانه چرخه زندگی خود تغذیه می‌کنند و از عسل تغذیه می‌کنند که می‌تواند انرژی مورد نیاز آنها را بهتر تامین کند.