فواید موم زنبور

موم زنبور

زمانی که عسل به مقدار متعادل به رژیم غذایی اضافه شود، می تواند با تامین مواد مغذی اضافی، به ارزش غذایی غذاها بیفزاید. می توان از آن در قهوه، چای، محصولات پخته شده، غذاهای گوشتی و در سس های سالاد استفاده کرد. ارزش غذایی عسل مزارع مختلف می تواند متفاوت باشد، زیرا زنبورها منبع متفاوتی برای شهد خود خواهند داشت. عسل فرآوری شده ارزش غذایی پایین تری نیز خواهد داشت، زیرا برخی از مواد مغذی موجود در عسل در اثر حرارت دادن از بین می روند. از مزایای تغذیه ای عسل می توان به انرژی بیشتر اشاره کرد که می تواند به ورزشکاران کمک کند تا رقابت بیشتری داشته باشند و به کاهش وزن کمک کنند. بیماری های گوارشی مانند نفخ، گاز معده، استفراغ، اسهال و درد همراه با زخم معده را می توان با عسل تسکین داد. افرادی که دیابت دارند نیز می توانند با تغییر به عسل از این عسل بهره مند شوند، زیرا شاخص گلیسمی پایین تری دارد. عسل نباید به نوزادانی که کمتر از یک سال سن دارند داده شود، زیرا آندوسپورهای موجود در آن وجود دارد. NH به طور گسترده ای به عنوان غذا و دارو توسط همه نسل ها، سنت ها و تمدن ها، چه باستان و چه مدرن پذیرفته شده است. پروفایل های تغذیه ای، از جمله استفاده از آن در تغذیه نوزادان و کودکان گزارش شده در متون مختلف و همچنین شاخص های سلامت و نشانگرهای زیستی مشاهده شده توسط محققان مختلف در این دست نوشته نشان داده شده است. این بررسی پزشکی عامیانه، آزمایش با مدل‌های حیوانی، و شیوه‌های پزشکی ارتدکس را که توسط آزمایش‌های بالینی نشان داده شده است، مستند می‌کند. این تقریباً تمام اندام ها و سیستم های بدن انسان را که به طور گسترده توسط کارگران مختلف مورد مطالعه قرار گرفته اند، پوشش می دهد. منابع و اثرات نامطلوب آلودگی NH و همچنین روش های پیشگیری شناسایی شده است. این می تواند در دسترس بودن عسل بدون باقی مانده و یک محصول طبیعی سالم برای مصرف داخلی و بازار بین المللی را ارتقا دهد. این همچنین می تواند به جلوگیری از مشکلات سلامت مرتبط با مسمومیت NH کمک کند. علاوه بر این، شیوه های زنبورداری و اهمیت اقتصادی عسل به خوبی مستند شده است. این گزارش همچنین شامل اطلاعاتی در مورد یک گونه نسبتاً ناشناخته و غیرمعمول زنبورهای بی نیش آمریکای جنوبی است. ما این بررسی را با شناسایی نقش های مهم قوم شناسان، دانشمندان و زنبورداران دیگر در توسعه زنبورهای بدون نیش برای افزایش تولید، مصرف و درآمد اقتصادی عسل به پایان رساندیم.

استفاده از عسل طبیعی به عنوان غذا و دارو توسط بشر از زمان های بسیار قدیم وجود داشته است. در واقع، اسناد حاکی از آن است که عسل خام قدیمی ترین شیرین کننده است، و ذکر شده است که چندین میلیون سال پیش در سراسر جهان استفاده می شده است. عسل طبیعی (NH) یک غذای مایع شیرین و خوش طعم با ارزش غذایی بالا و فواید سلامتی بسیار زیاد است. NH توسط زنبورهای عسل به صورت عسل شکوفه با ترشح شهد گلها و عسل عسلک (عسل جنگلی) با ترشح ترشحات حشرات مکنده گیاهی (شته ها) تولید می شود. NH به طور گسترده توسط همه سنین پذیرفته شده است و استفاده از آن از موانع فرهنگ و قومیت فراتر می رود. استفاده از عسل حتی توسط تمام باورهای مذهبی و فرهنگی مورد حمایت و پذیرش قرار گرفته است.

NH مایعی است که همه کتب دینی از آن صحبت می کنند و همه نسل ها، سنت ها و تمدن ها، چه باستان و چه مدرن آن را پذیرفته اند. دین مبین اسلام استفاده از عسل را به عنوان غذا و دارو توصیه کرده و حتی یک سوره کامل در قرآن کریم را به نام سوره نحل به معنای سوره زنبور عسل نامگذاری کرده است. حضرت محمد در کتاب حدیث، استفاده از عسل را برای اهداف درمانی و شفابخشی به شدت توصیه کرده است. علاوه بر این، قرآن کریم در باب 16 به صراحت مصرف NH را به عنوان یک غذای بسیار مغذی و مفید برای سلامتی تشویق می‌کند، به این ترتیب: «و پروردگارت به زنبور عسل وحی کرد و گفت: «مسکن خود را در کوه‌ها و درختان بگیرید. و در آنچه برپا می‌کنند، سپس از همه میوه‌ها بخورید و از راه‌هایی که پروردگارتان برای شما آسان کرده است پیروی کنید.» از شکم آنها نوشیدنی با رنگهای مختلف بیرون می آید که در آن شفای مردان است. همانا در این نشانه ای است برای مردمی که می اندیشند» . در دنیای مسیحیت، در کتاب مقدس به اهمیت زنبورها و عسل اشاره شده است، و از جمله کتابهای خروج، قضات، متیو و امثال می باشد. بر اساس این کتاب مقدس مسیحیان، انجیل، از پادشاه سلیمان چنین نقل شده است: «پسرم عسل بخور، زیرا خوب است». در واقع، در کتاب مقدس گزارش شده است که یحیی باپتیست برای مدت طولانی زمانی که در منطقه بیابانی بود یا در حین سفر در بیابان از رژیم غذایی شامل عسل وحشی رشد می کرد. دیگر مجموعه‌های مردم، فرقه‌ها، سنت‌ها و تمدن‌هایی که محبوبیت عسل را تأیید می‌کنند شامل بودایی‌ها، یهودیان، هندوها و وداها هستند.

موم زنبور

موم زنبور

گاهی اوقات عسل با افزودن قندها، شربت ها یا ترکیبات دیگر برای تغییر طعم یا ویسکوزیته، کاهش هزینه یا افزایش محتوای فروکتوز برای جلوگیری از تبلور، تقلب می شود. تقلب در عسل از زمان های قدیم رواج داشته است، زمانی که عسل را گاهی با شربت های گیاهی مانند افرا، توس یا سورگوم مخلوط می کردند و به عنوان عسل خالص به مشتریان می فروختند. گاهی عسل کریستالیزه را با آرد یا مواد پرکننده دیگر مخلوط می‌کردند و تقلب را از خریداران پنهان می‌کردند تا اینکه عسل مایع شد. در دوران مدرن رایج‌ترین ماده تقلبی به شربت ذرت شفاف و تقریباً بی‌طعم تبدیل شد. تشخیص مخلوط تقلبی از عسل خالص بسیار دشوار است. طبق Codex Alimentarius سازمان ملل متحد، هر محصولی که با عنوان "عسل" یا "عسل خالص" برچسب گذاری شده است باید یک محصول کاملا طبیعی باشد، اگرچه قوانین برچسب گذاری بین کشورها متفاوت است. در ایالات متحده، با توجه به هیئت ملی عسل (NHB؛ تحت نظارت وزارت کشاورزی ایالات متحده)، "عسل یک محصول خالص را تعیین می کند که اجازه افزودن هیچ ماده دیگری را نمی دهد. ... این شامل، اما محدود به، آب یا سایر شیرین کننده ها نیست».

طیف سنجی جرمی نسبت ایزوتوپی را می توان برای تشخیص افزودن شربت ذرت و قند نیشکر توسط امضای ایزوتوپی کربن استفاده کرد. افزودن قندهای حاصل از ذرت یا نیشکر (گیاهان C4، بر خلاف گیاهان مورد استفاده زنبورها، و همچنین چغندرقند، که عمدتاً گیاهان C3 هستند) نسبت ایزوتوپی قندهای موجود در عسل را تغییر می دهد، اما بر ایزوتوپی تأثیر نمی گذارد. نسبت پروتئین ها در یک عسل بدون تقلب، نسبت ایزوتوپی کربن قندها و پروتئین ها باید مطابقت داشته باشد. سطوح کمتر از 7 درصد افزودنی قابل تشخیص است. به طور متوسط، یک کندو حدود 29 کیلوگرم (65 پوند) عسل در سال تولید می کند. لانه زنبورهای وحشی گاهی اوقات با دنبال کردن یک پرنده راهنمای عسل قرار می گیرند.

برای جمع آوری ایمن عسل از کندو، زنبورداران معمولاً زنبورها را با استفاده از زنبور دودی آرام می کنند. دود غریزه تغذیه را تحریک می کند (تلاش برای نجات منابع کندو از آتش سوزی احتمالی)، آنها را کمتر تهاجمی می کند و فرمون هایی را که زنبورها برای برقراری ارتباط از آنها استفاده می کنند پنهان می کند. لانه زنبوری از کندو خارج می شود و عسل را می توان از طریق خرد کردن یا با استفاده از دستگاه عسل گیر از آن استخراج کرد. سپس معمولاً عسل فیلتر می شود تا موم زنبور عسل و سایر مواد زائد از بین برود.

قبل از اختراع قاب های متحرک، کلنی های زنبور عسل اغلب برای انجام برداشت قربانی می شدند. دروگر تمام عسل موجود را می گیرد و کل کلنی را در بهار آینده جایگزین می کند. از زمان اختراع قاب‌های متحرک، اصول دامپروری باعث شد که بیشتر زنبورداران اطمینان حاصل کنند که زنبورهایشان ذخایر کافی برای زنده ماندن در زمستان دارند، چه با گذاشتن مقداری عسل در کندو یا با تهیه یک جایگزین عسل مانند آب قند یا کریستال برای کلنی. شکر (اغلب به شکل "آب نبات"). مقدار غذای لازم برای زنده ماندن در زمستان به تنوع زنبورها و طول و شدت زمستان های محلی بستگی دارد.

بسیاری از گونه های جانوری جذب منابع وحشی یا خانگی عسل می شوند.

حفظ
عسل به دلیل ترکیبات و خواص شیمیایی برای نگهداری طولانی مدت مناسب است و حتی پس از نگهداری طولانی مدت به راحتی جذب می شود. عسل، و اشیاء غوطه ور در عسل، برای قرن ها حفظ شده است. کلید حفظ، محدود کردن دسترسی به رطوبت است. در حالت پخته شده، عسل به اندازه کافی قند بالایی دارد که از تخمیر جلوگیری می کند. اگر در معرض هوای مرطوب قرار گیرد، خواص آبدوست آن رطوبت را به داخل عسل می کشد و در نهایت آن را تا حدی رقیق می کند که تخمیر شروع می شود.

ماندگاری طولانی عسل به آنزیمی که در معده زنبورها وجود دارد نسبت داده می شود. زنبورها گلوکز اکسیداز را با شهد دفع شده ای که قبلا مصرف کرده بودند مخلوط می کنند و دو محصول جانبی ایجاد می کنند - اسید گلوکونیک و پراکسید هیدروژن که تا حدی مسئول اسیدیته عسل و سرکوب رشد باکتری ها هستند.

موم زنبور

عسل یک داروی باستانی برای درمان زخم های عفونی است که اخیراً توسط حرفه پزشکی "دوباره" کشف شده است، به ویژه در مواردی که عوامل درمانی مدرن مرسوم با شکست مواجه می شوند. اولین اشاره مکتوب به عسل، یک لوح سومری است که قدمت آن به 2100-2000 قبل از میلاد می رسد، استفاده از عسل را به عنوان دارو و مرهم ذکر کرده است. ارسطو (384-322 قبل از میلاد) هنگام بحث در مورد عسل های مختلف، از عسل کم رنگ به عنوان مرهم چشم و زخم یاد می کند. گزارش شده است که عسل مانوکا فعالیت ضد میکروبی در برابر باکتری های بیماری زا مانند استافیلوکوکوس اورئوس (S. aureus) و هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) نشان می دهد که این عسل را به یک غذای کاربردی امیدوارکننده برای درمان زخم یا زخم معده تبدیل می کند.

عسل از زمان های قدیم به عنوان روشی برای تسریع التیام زخم مورد استفاده قرار می گرفته است و پتانسیل عسل برای کمک به بهبود زخم مکرراً نشان داده شده است. عسل به عنوان عاملی برای درمان زخم‌ها، زخم بستر و سایر عفونت‌های پوستی ناشی از سوختگی‌ها و زخم‌ها مورد پذیرش قرار گرفته است. خواص درمانی عسل را می‌توان به این دلیل نسبت داد که فعالیت ضد باکتریایی دارد، محیط زخم را مرطوب نگه می‌دارد که باعث بهبودی می‌شود، و ویسکوزیته بالایی دارد که به ایجاد یک سد محافظ برای جلوگیری از عفونت کمک می‌کند. گزارش های زیادی مبنی بر موثر بودن عسل در پانسمان زخم ها، سوختگی ها، زخم های پوستی و التهابات وجود دارد. خواص ضد باکتریایی عسل رشد بافت جدید را برای التیام زخم تسریع می کند. نشان داده شده است که عسل مدی‌هونی و مانوکا دارای فعالیت in vivo هستند و برای درمان زخم‌ها، زخم‌های عفونی و سوختگی مناسب هستند.عسل، زمانی که به صورت موضعی استفاده شود، به سرعت عفونت زخم را پاک می کند تا بهبود زخم های جراحی عمیق همراه با عفونت را تسهیل کند. استفاده از عسل می تواند باعث بهبود زخم های عفونی شود که به درمان های مرسوم، یعنی آنتی بیوتیک ها و ضد عفونی کننده ها ، از جمله زخم های آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین پاسخ نمی دهند. علاوه بر این، می‌توان آن را بر روی پیوندهای پوستی و محل‌های اهداکننده پیوند پوست عفونی استفاده کرد

موم زنبور

موم زنبور

دارچین دارای خواص ضد میکروبی، ضد انگلی، آنتی اکسیدانی و ضد التهابی است. بنابراین، ترکیبی از این دو ماده قدرتمند باعث درخشندگی پوست شما می شود. ماسک صورت عسل و جو دوسر برای لایه برداری
به عسل و یک قاشق غذاخوری بلغور جو دوسر نپخته نیاز دارید. این دو ماده را با هم مخلوط کرده و روی صورت بمالید. اجازه دهید ماسک به مدت پانزده دقیقه بماند و از یک دستمال گرم استفاده کنید تا در نهایت پاک شود. بلغور جو دوسر حاوی ترکیبی به نام ساپونین است که به خیساندن چربی اضافی پوست کمک می کند و آنتی اکسیدان و همچنین خواص ضد التهابی آن به حذف سلول های مرده پوست کمک می کند.

همراه با خواص ضد میکروبی عسل، این ماسک صورت به از بین بردن کثیفی و چربی که منافذ را می بندد، کمک می کند. ، فقط یک ادویه معطر نیست، بلکه یک ماده عالی برای افزودن به روتین مراقبت از پوست شما است. بله، درست شنیدی! دارچین، اگر به درستی استفاده شود، می تواند به شما کمک کند تا با استفاده منظم به پوستی شفاف و درخشان برسید. سال ها و سال ها، دارچین با توجه به طعم متمایز و عطر عجیب و غریب آن، بیشتر برای پخت و پز استفاده می شود. با این حال، اخیراً به نظر می رسد که مردم دریافته اند که دارای خواص دارویی قدرتمندی است که می تواند برای پوست نیز معجزه کند.

در اینجا برخی از فواید پوستی دارچین که آن را به یک ادویه شگفت‌انگیز برای مراقبت از پوست تبدیل می‌کند، آورده شده است:1. خاصیت ضد باکتریایی دارد و از این رو موهبتی برای آکنه است
خواص ضدباکتریایی دارچین برای هرکسی که دچار جوش می شود مفید است. مطالعه ای که در مجله فناوری و تحقیقات دارویی پیشرفته منتشر شده است، اشاره می کند که استفاده از روغن دارچین می تواند برای افرادی که با مشکلات آکنه مواجه هستند مفید باشد.

تنها کاری که باید انجام دهید این است که 3 تا 4 قطره روغن دارچین یا نصف قاشق چایخوری پودر دارچین را با یک قاشق غذاخوری عسل بر روی صورت خود بمالید. آن را به مدت 10 دقیقه نگه دارید و با آب ولرم بشویید. مطمئن شوید که به طور منظم از آن استفاده می کنید تا نتایج را ببینید.2. این یک آنتی اکسیدان قوی است و بنابراین از علائم پیری جلوگیری می کند
دارچین یک آنتی اکسیدان بسیار قوی است که از شما در برابر آسیب های ناشی از رادیکال های آزاد محافظت می کند. در واقع، یک مطالعه منتشر شده در PubMed Central اشاره کرد که از بین 26 ماده، دارچین در مورد فعالیت آنتی اکسیدانی موثرترین است.

با توجه به اینکه آسیب ناشی از رادیکال های آزاد شامل خطوط ریز، رنگدانه ها و ظاهری کلی پوستی کدر می شود، دارچین می تواند به سلامت و شادابی پوست شما کمک کند. یک قاشق چای خوری پودر دارچین به همراه دو قاشق غذاخوری روغن زیتون، اگر به مدت 20 دقیقه روی صورت ماساژ داده شود، می تواند به آبرسانی پوست و صاف به نظر رسیدن آن کمک کند.

3. می تواند پوست شما را صاف و یکدست تر نشان دهد
دارچین یک ادویه گرم است که می‌تواند رگ‌های خونی را تحریک کند و جریان خون بیشتری را به صورت افزایش دهد تا ظاهر پوست شما را بهبود بخشد و آن را یکدست‌تر کند. برای این کار می‌توانید یک قاشق چای‌خوری دارچین را با یک قاشق چای‌خوری عسل و یک قاشق چای‌خوری ماست مخلوط کنید. آن را روی صورت خود بمالید تا خشک شود و با آب ولرم بشویید.

موم زنبور

به گفته بنیاد ملی پوکی استخوان، پوکی استخوان به یک تهدید بزرگ برای سلامت عمومی تبدیل شده است. میزان هزینه های مراقبت های پزشکی به دلیل افزایش جمعیت سالمندان در نتیجه افزایش طول عمر به شدت در حال افزایش است. عامل اصلی ایجاد پوکی استخوان کاهش سطح هورمون های جنسی مرتبط با افزایش سن (به عنوان مثال، زنان یائسه) و پوکی استخوان ثانویه است که می تواند به دلیل بیماری هایی مانند هیپوگنادیسم، پرکاری تیروئید و سندرم های سوء جذب گوارشی باشد. استفاده طولانی مدت از داروهایی مانند استروئید پردنیزون، باربیتورات ها، تیروکسین و داروهای دیابت، مصرف بیش از حد الکل و سیگار نیز می تواند به تحلیل استخوان کمک کند. زنان پس از یائسگی مستعد کاهش شدید استروژن هستند که منجر به تحلیل استخوان می شود. این واقعیت را توضیح می دهد که حدود 80 درصد از بار اقتصادی پوکی استخوان به وقوع آن در زنان به ویژه در زنان یائسه نسبت داده شده است. از سوی دیگر، مردان توده استخوانی کل بیشتری نسبت به زنان دارند، بنابراین در مقایسه با زنان کمتر احتمال دارد به پوکی استخوان مبتلا شوند. تا به امروز، درمان اصلی پوکی استخوان، درمان جایگزینی هورمونی و بیس فسفونات است. نشان داده شده است که HRT حاوی استروژن باعث کاهش شکستگی های لگن، مچ دست، مهره ها و تمام شکستگی های غیر مهره ای می شود.اولین اشاره مکتوب به عسل، یک لوح سومری بود که قدمت آن به 2100 تا 2000 قبل از میلاد برمی‌گردد و استفاده از عسل را به عنوان دارو و مرهم ذکر می‌کرد. از آن زمان به بعد برای اهداف تغذیه ای و پزشکی مفید شده است. عسل در تسریع بهبود زخم و همچنین درمان زخم و عفونت پوست دارای ارزش ثابت شده است. همچنین نشان داده است که یک آنتی اکسیدان و عامل ضد التهابی موثر است. عسل عمدتاً از قندهایی مانند مونوساکاریدها، دی ساکاریدها، الیگوساکاریدها و پلی ساکاریدها و همچنین آنزیم هایی مانند گلوکز اکسیداز، دیاستاز، اینورتاز، کاتالاز و پراکسیدازتشکیل شده است. سایر محتویات شیمیایی عسل عبارتند از اسیدهای آلی، اسیدهای اسکوربیک، ویتامین ها، اسیدهای آمینه، پروتئین ها، فلاونوئیدها و اسیدهای فنولیک.

موم زنبور

در اینجا هیچ کمبودی در انواع هک های زیبایی DIY وجود ندارد، بسیاری از آنها شامل مواد اصلی هستند که احتمالاً در انبار خود دارید. اما وقتی در مورد ترفند «استفاده از عسل برای از بین بردن دائم موهای صورت» شنیدیم، مسلماً مجذوب خود شدیم. این خیلی خوب به نظر می رسید که درست باشد - آیا برای از بین بردن همه آن ریزش ناخواسته هلو فقط یک قطره عسل لازم است؟ به نظر می رسد، در پس آنچه که به عنوان اپیلاسیون عسل شناخته می شود، اعتباری وجود دارد - نه به اندازه ای که اینترنت ممکن است تصور کنید. پیش از این، کارشناسان دقیقاً نحوه استفاده از عسل برای از بین بردن موهای زائد صورت را توضیح می دهند. اشلی اندرسون یک متخصص زیبایی و یکی از مالکان Skin Deep Naples، یک مرکز آبگرم در ناپل، فلوریدا است.
Stacy Chimeno یک متخصص پوست دارای گواهی هیئت مدیره درماتولوژی Riverchase در میامی است.
پرتی جوشی یک متخصص زیبایی شناسی و اپیلاسیون کارشناسی ارشد در N4 Skincare در لس آنجلس است.
تامی بلیک یک متخصص زیبایی و بنیانگذار Free + True است. آیا اپیلاسیون با عسل نتایج دائمی دارد؟
بیایید با یک هشدار اصلی شروع کنیم. اپیلاسیون عسلی یا هر اپیلاسیون دیگری موها را برای همیشه از بین نمی برد. اشلی اندرسون، متخصص زیبایی، یکی از مالکان Skin Deep Naples، یک مرکز اسپا در ناپل، فلوریدا، می گوید: «بله، عسل برای از بین بردن موهای صورت تا حدی موثر است، اما فولیکول مو را از بین نمی برد. برای از بین بردن دائمی فولیکول مو، باید بتوانید پایه فولیکول را از بین ببرید، جایی که مو منبع خون و توانایی بازسازی خود را دریافت می کند. و برای دستیابی به آن، به درمان مبتنی بر انرژی مانند لیزر یا IPL نیاز دارید.
ویدیوی ویژه
DIY درمان موهای زیر پوستی
(اگرچه شایان ذکر است که حتی از بین بردن موهای زائد با لیزر نیز از نظر فنی کاملاً دائمی در نظر گرفته نمی شود، زیرا اغلب نیاز به لمس سالانه است.)
حالا بیایید در مورد تفاوت موهای صورت با بقیه موهای بدنمان صحبت کنیم. استیسی چیمنو، متخصص پوست و مو از ریورچیز درماتولوژی ریورچیز می گوید: دو نوع فولیکول مو وجود دارد: موهای زائد که موهای نازک تر و تیره روی صورت هستند و فولیکول های انتهایی که بلندتر، معمولاً ضخیم تر و ریشه های عمیق تری دارند. در میامی

موم زنبور

انی از زمان های قدیم برای درمان بیماری های متعدد استفاده شده است. در اواخر قرن نوزدهم بود که محققان دریافتند عسل دارای خواص ضد باکتریایی طبیعی است. عسل از بدن در برابر آسیب های ناشی از باکتری ها محافظت می کند. برخی از عسل ها همچنین تولید سلول های خاصی را افزایش می دهند که می توانند بافت آسیب دیده در اثر عفونت را ترمیم کنند. عسل مانوکا دارای اثر ضد التهابی است که می تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند. با این حال، همه عسل ها یکسان نیستند. کیفیت ضد باکتریایی عسل به نوع عسل و همچنین زمان و نحوه برداشت آن بستگی دارد. برخی از انواع ممکن است 100 برابر قوی تر از سایرین باشند.

اجزای عسل مانوکا
پراکسید هیدروژن به اکثر عسل ها کیفیت آنتی بیوتیکی می دهد. اما برخی از انواع از جمله عسل مانوکا نیز دارای خواص ضد باکتریایی منحصر به فردی هستند.

جمع آوری عسل یک فعالیت باستانی است. یک نقاشی سنگی مربوط به دوران میان سنگی در غاری در والنسیا، اسپانیا که قدمت آن به حداقل 8000 سال قبل می رسد، دو جوینده عسل را در حال جمع آوری عسل و لانه زنبور از لانه زنبورهای وحشی نشان می دهد. این چهره‌ها در حالی که سبدها یا کدوها را حمل می‌کنند و از نردبان یا طناب‌هایی برای رسیدن به لانه استفاده می‌کنند، به تصویر کشیده شده‌اند. انسان ها از پرنده راهنمای عسل بزرگتر به کندوهای وحشی پیروی کردند؛ این رفتار ممکن است با انسان های اولیه تکامل یافته باشد. قدیمی ترین بقایای عسل شناخته شده در جریان ساخت خط لوله باکو-تفلیس-جیهان در گرجستان پیدا شد: باستان شناسان بقایای عسل را در سطح داخلی ظروف سفالی کشف شده در یک مقبره باستانی یافتند که قدمت آن بین 4700 تا 5500 سال پیش است. در گرجستان باستان، انواع مختلفی از عسل برای سفر به زندگی پس از مرگ همراه با شخص دفن می شد، از جمله انواع نمدار، توت، و انواع گل علفزار.

اولین سوابق مکتوب زنبورداری مربوط به مصر باستان است، جایی که از عسل برای شیرین کردن کیک، بیسکویت و سایر غذاها و به عنوان پایه ای برای مواد غیرقابل استفاده در هیروگلیف های مصری استفاده می شد. مردگان را اغلب در مصر، بین النهرین و مناطق دیگر در داخل یا همراه با عسل دفن می کردند. زنبورها در معابد نگهداری می شدند تا عسل برای هدایای معبد، مومیایی کردن و سایر مصارف تولید کنند.

در یونان باستان، عسل از دوره باستانی تا دوره هلنیستی تولید می شد. در سال 594 قبل از میلاد زنبورداری در اطراف آتن به قدری گسترده بود که سولون قانونی در مورد آن تصویب کرد: "کسی که کندوهای زنبور را ایجاد می کند باید آنها را در فاصله 90 متری از کندوهایی که قبلاً توسط دیگری نصب شده است قرار دهد". کاوش‌های باستان‌شناسی یونانی از سفال‌ها، کندوهای باستانی را نشان دادند. به گفته کولوملا، زنبورداران یونانی دوره هلنیستی از حرکت کندوهای خود در فواصل نسبتاً طولانی برای به حداکثر رساندن تولید، با بهره گیری از چرخه های مختلف رویشی در مناطق مختلف، تردید نداشتند. استفاده معنوی و فرضی درمانی از عسل در هند باستان در هر دو متون ودا و آیورودا ثبت شده است.

منابع کتاب مقدس شامل توصیف اسرائیل به عنوان "سرزمین شیر و عسل" است. کتاب امثال می گوید: «پسرم، عسل بخور، زیرا خوب است» (امثال 24:13)، اما همچنین، «عسل زیاد خوردن خوب نیست» (امثال 25:27). مسیحیان اولیه از عسل به عنوان نمادی از کمال معنوی در مراسم تعمید استفاده می کردند. گفته می‌شود که سنت جان باپتیست از رژیم غذایی حاوی عسل و ملخ تغذیه می‌کرد.

موم زنبور

پل و همکاران بهبود علائم بالینی را بین گروه های مختلف درمانی و عسل گزارش کرد. نمره قابل اعتماد عسل در درمان فرکانس سرفه به طور معنی داری برتر بود. در مطالعه حاضر، ادبیات تحقیق را مرور کردیم و دریافتیم که عسل دارای مشخصات ایمنی عالی و اثرات مفیدی در پیشگیری از سرفه است. کوهن و همکاران مطالعه ای را بر روی سیصد کودک در محدوده سنی 1 تا 5 سال با عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، سرفه شبانه و مدت بیماری حدود یک هفته انجام داد. نویسندگان اثر یک دوز شبانه سه نوع عسل (عسل اکالیپتوس، عسل مرکبات و عسل لابیاتا را با دارونما (عصاره خرما سیلان) بر سرفه مقایسه کردند. در هر سه گروه فرآورده های عسل، بهبود قابل توجهی در مقایسه با گروه دارونما: والدین محصولات عسل را بهتر از عصاره خرمای سیلان رتبه بندی کردند و گزارش دادند که عسل برای تسکین علامتی سرفه شبانه و مشکلات خواب مرتبط با عفونت تنفسی فوقانی دوران کودکی بهتر است.اهمیت دارویی عسل در متون علمی تاریخی گزارش شده است. خاصیت درمانی عسل عمدتاً به دلیل فعالیت ضد باکتریایی آن، حفظ وضعیت زخم مرطوب و ویسکوزیته بالای آن است که به ایجاد یک سد محافظ برای جلوگیری از عفونت کمک می کند. عسل به دلیل نتایج آن در روند بهبود با اثرات مثبت متعدد بر زخم شناسایی شده است و به عنوان افزایش گردش خون و رشد بهبودی در نظر گرفته شده است. در ادبیات تحقیقاتی، عسل در حوزه ترمیم زخم بسیار مورد توجه قرار گرفته است به ویژه سوختگی‌ها. عسل بر روی انواع زخم‌هایی که سایر روش‌های ترمیم زخم ناموفق هستند، مؤثر است. عسل خطر عفونت در زخم ها را به حداقل می رساند. علاوه بر این، عسل چسبندگی پیوندهای پوستی را افزایش می دهد، دارای اثرات ضد باکتریایی و ضد التهابی با درجه ترمیم بالاتر است. عسل به طور قابل توجهی میزان عفونت را در روز پنجم آسیب کاهش می دهد و درد و بستری شدن در بیمارستان را به حداقل می رساند. همچنین عسل دارای ویژگی های چسبنده بادوام برای تثبیت پیوند پوست با حداقل انقباض پیوند مقصودی و مرادی، 1394) است و پانسمان عسل روند بهبود زخم های جراحی را افزایش می دهد.تأثیر رژیم غذایی کربوهیدرات ها بر سلامت انسان مورد بحث قرار گرفته است، به ویژه برای درک اینکه رژیم کربوهیدرات ها چگونه گلوکز خون را تغییر می دهد. در حال حاضر، اهمیت کربوهیدرات اغلب به عنوان شاخص گلیسمی (GI) نشان داده شده است. کربوهیدرات های با حداقل و حداکثر GI به ترتیب قند خون پایین و بالا را فراهم می کنند. این واقعیت ثابت شده است که عسل های تک گل دارای محتوای فروکتوز و نسبت فروکتوز به گلوکز متفاوت هستند. انواع عسل اقاقیا و جعبه زرد دارای غلظت نسبتاً بالاتر فروکتوز با GI پایین تر هستند. مفهوم GI ادعا می کند که نقش کربوهیدرات ها را هم در سلامتی و هم در اختلالات مربوط به متابولیک و غدد درون ریز پیش بینی می کند. عسل های GI کوچک در مقایسه با GI بالا ارزش بیشتری دارند. رژیم غذایی با GI پایین مزایایی را با توجه به متابولیک از جمله دیابت شیرین و بیماری عروق کرونر قلب ارائه می دهد. مصرف عسل با GI پایین، مانند عسل اقاقیا، اثرات فیزیولوژیکی مفیدی دارد و ممکن است در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد غدد درون ریز مورد استفاده قرار گیرد. اگرچه بحث استفاده از عسل در بیماران دیابتی مورد بحث قرار گرفته است.