فواید موم زنبور

موم زنبور

موم - تولید شده توسط زنبورهای عسل
موم چینی - تولید شده توسط حشره مقیاس Ceroplastes ceriferus
لانولین (موم پشم) - از غدد سباسه گوسفند
موم شلاک - از حشره لاک Kerria lacca
اسپرماستی - از حفره های سر و چربی نهنگ اسپرم

واکس های گیاهی

موم Bayberry - از موم سطح میوه های درختچه Bayberry ، Myrica faya
موم کاندلیلا - از درختچه های مکزیکی Euphorbia cerifera و Euphorbia antisyphilitica
موم کارناوبا - از برگ نخل کارناوبا ، Copernicia cerifera
موم کرچک - روغن کرچک هیدروژنه با کاتالیزاسیون
موم اسپارتو - محصول جانبی ساخت کاغذ از چمن اسپارتو ، (Macrochloa tenacissima)
موم ژاپن - یک تری گلیسیرید گیاهی (یک موم واقعی نیست) ، از توت گونه های Rhus و Toxicodendron
روغن جوجوبا - یک استر موم مایع ، از دانه Simmondsia chinensis.
موم یورکوری - از کف پر برزیلی ، Syagrus coronata.
موم سبوس برنج - حاصل از سبوس برنج (Oryza sativa)
موم سویا - از روغن سویا
موم Tallow Tree - از دانه های درخت پیه Triadica sebifera.

واکسهای معدنی

موم های سرسین
موم مونتان - از لیگنیت و زغال سنگ قهوه ای استخراج می شود
Ozocerite - در تخت های لیگنیت یافت می شود
موم های پیت

واکس های نفتی

موم پارافین - ساخته شده از هیدروکربن های آلکان با زنجیره بلند
موم میکرو کریستالی - با ساختار بلوری بسیار ریز

موم بی خاصیت است و از خاصیت انعطاف پذیری بالایی برخوردار است. در آب محلول نیست و در برابر بسیاری از اسیدها مقاوم است ، اما در بیشتر حلال های آلی محلول است. دمای ذوب موم از 62 تا 65 درجه سانتی گراد است. تراکم نسبی آن در 15 درجه سانتیگراد 958-0.970/0 ، تعداد اسید 24-27 میلی گرم KOH / g و تعداد صابون سازی 85-100 میلی گرم KOH / g است.

موم زنبور

اندازه سلولهای منشوری شش ضلعی برای شانه بچه گانه متفاوت است. دامنه بین کمتر از 4.6 میلی متر (0.18 اینچ) تا بیشتر از 6 میلی متر (0.24 اینچ) است. زنبورهای بدون سرنشین به بیشترین اندازه سلول احتیاج دارند. برخی شواهد نشان می دهد که سلول کوچکتر امکان رشد سریعتر تخم از یک زنبور بزرگسال رشد یافته را فراهم می کند.
ظاهر

لانه زنبوری و شانه بچه دو طرفه دارند. راس محل سه سلول در یک طرف در مرکز سلول در طرف دیگر قرار دارد.

شانه موم تازه ایجاد شده ممکن است در ابتدا سفید به نظر برسد. بعد از بیرون آمدن نسل اول زنبورهای عسل از شانه بچه زرد ، رنگ آن تیره و تیره می شود (شانه ای که منحصراً برای شانه عسل استفاده می شود ، سبک تر به نظر می رسد). شانه brood که برای نسل های بعدی بچه زنبور عسل استفاده می شود تا زمانی که تقریبا سیاه به نظر برسد تیره و تیره می شود. پیله به دیواره های شش ضلعی سلول می چسبد و برداشته نمی شود. تغییر رنگ broomcomb به دلیل پیله ای است که در داخل سلول باقی می ماند و همچنین ذرات کوچک خاک و گرده که با گذشت زمان توسط زنبورها ردیابی می شوند.
سلولهای ملکه
زنبورهای ملکه در شانه بچه های شش ضلعی پرورش نمی یابند اما به سلول ملکه خاصی نیاز دارند.

زاغه نشینی در زنبورداری باقی مانده فرآیند ارائه موم است.

وقتی موم حاصل از شانه بچه گاو برای تولید موم تمیز تهیه می شود ، در پشت آن پوسته های شفیره ، پوست ریخته شده توسط لاروهای پوست اندازی ، مواد دفع شده از لاروها ، پیله های پروانه مومی و سایر بقایای باقی مانده موجود در مواد اصلی باقی می ماند.

می توان از ارائه پوشش یا شانه عسل ، زاغه کمتری انتظار داشت. لاغر کمی سنگین تر از موم است و به ته کیک مومی می چسبد. رنگ آن قهوه ای تا سیاه است و به راحتی می سوزد. زاغه ذوب شده را می توان روی مخروط های کاج ریخت تا مواد اولیه آتش ایجاد کند.

توده های زاغه نشین برای زنبورهای عسل بسیار جذاب هستند ، به ویژه هنگامی که توسط آفتاب گرم می شوند. می توان از آنها برای جذب انبوه زنبورهای عسل استفاده کرد و بنابراین بعضی از افراد استفاده از زاغه آب شده ذوب شده را در دو طرف سوپر ترجیح می دهند.

از زاغه به عنوان کود در برخی از محصولات کشاورزی مانند گیاهان زینتی نیز استفاده می شود. نشان داده شده است که شلخته حاوی مواد مغذی متعددی است که برای رشد این محصولات مورد نیاز است.

بسته به میزان خوب ارائه ، ممکن است زاغه نشین حاوی مقدار قابل توجهی موم باشد که استخراج آن در کارخانه های بزرگتر با استفاده از تجهیزات پیچیده تر امکان پذیر است.

موم زنبور

مقاله اصلی: زنبورها و مواد شیمیایی سمی § عسل سمی

مسمومیت دیوانه و عسل نتیجه خوردن عسل حاوی گریانوتوکسین است. عسل تولید شده از گلهای گیاهان گل رویان ، لورهای کوهستان ، لور گوسفند و آزالیا ممکن است باعث مسمومیت با عسل شود. علائم شامل سرگیجه ، ضعف ، تعریق بیش از حد ، حالت تهوع و استفراغ است. کمتر ممکن است فشار خون پایین ، شوک ، بی نظمی ریتم قلب و تشنج رخ دهد که موارد نادر منجر به مرگ می شود. مسمومیت با عسل هنگام استفاده از عسل و عسل فرآوری نشده "طبیعی" از کشاورزان که ممکن است تعداد کمی کهیر داشته باشند بیشتر است. تصور می شود که فرآوری تجاری ، همراه با استخراج عسل از منابع متعدد ، هرگونه سم را رقیق می کند.

هنگامی که زنبورهای عسل نزدیک بوته های توتو (Coriaria arborea) و حشره قیف انگور (Scolypopa australis) باشند ، ممکن است عسل سمی نیز ایجاد شود. هر دو در سراسر نیوزیلند یافت می شوند. زنبورها عسل تولید شده توسط حشرات قیف تاک را که از گیاه توتو تغذیه می کنند جمع می کنند. این توتین سمی را به عسل وارد می کند. فقط چند منطقه در نیوزیلند (شبه جزیره کوروماندل ، خلیج شرقی و صداهای مارلبرو) اغلب عسل سمی تولید می کنند. علائم مسمومیت با توتین شامل استفراغ ، هذیان ، قدرت جنون ، افزایش تحریک پذیری ، لک زدن ، کما و تشنج شدید است. برای کاهش خطر مسمومیت با توتین ، انسان نباید عسل گرفته شده از کندوهای وحشی را در مناطق در معرض خطر نیوزیلند بخورد. از دسامبر 2001 ، زنبورداران نیوزیلندی ملزم به کاهش خطر تولید عسل سمی با نظارت دقیق توتو ، قیف درخت انگور و شرایط تغذیه در فاصله 3 کیلومتری از زنبورستان خود شده اند. مسمومیت به ندرت خطرناک است.

طب سنتی

در افسانه ها و طب عامیانه ، از عسل به صورت خوراکی و موضعی برای درمان بیماری های مختلف از جمله اختلالات معده ، زخم ، زخم های پوستی و سوختگی های پوستی توسط یونان باستان و مصری ها و در آیورودا و طب سنتی چین استفاده می شد.

موم زنبور

عسل اولتراسونیک شده توسط فراصوت ، یک جایگزین فرآوری غیر حرارتی برای عسل ، پردازش شده است. هنگامی که عسل در معرض سونوگرافی قرار می گیرد ، بیشتر سلول های مخمر از بین می روند. آن دسته از سلول هایی که از فراصوت جان سالم به در می برند ، معمولاً توانایی رشد خود را از دست می دهند ، که میزان تخمیر عسل را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. سونوگرافی همچنین بلورهای موجود را از بین می برد و از متبلور شدن بیشتر در عسل جلوگیری می کند. مایعات با کمک اولتراسونیک می توانند در دمای کاملاً پایین تر در حدود 35 درجه سانتیگراد (95 درجه فارنهایت) کار کنند و می توانند زمان مایعات را به کمتر از 30 ثانیه کاهش دهند.
عسل خامه ای که به آن عسل تند ، عسل چرخیده ، عسل خنک شده ، فوندانت عسل نیز گفته می شود و در انگلیس عسل غلیظ شده برای کنترل تبلور فرآوری شده است. عسل خامه دار حاوی تعداد زیادی کریستال کوچک است که از تشکیل بلورهای بزرگتر که می تواند در عسل فرآوری نشده ایجاد شود ، جلوگیری می کند. فرآوری همچنین عسل با قوام نرم و قابل پخش را تولید می کند.
عسل خشک دارای رطوبت استخراج شده از عسل مایع برای ایجاد گرانول های کاملاً جامد و غیر چسبناک است. این فرایند ممکن است شامل استفاده از عوامل خشک کننده و ضد ساخت باشد. از عسل خشک شده در کالاهای پخته شده و تزیین دسرها استفاده می شود.
عسل شانه ای هنوز در شانه مومی زنبورهای عسل است. به طور سنتی با استفاده از قاب های چوبی استاندارد در سوپر عسل جمع آوری می شود. قاب ها جمع شده و شانه قبل از بسته بندی به صورت تکه ای بریده می شود. به عنوان جایگزینی برای این روش کارگر ، می توان از حلقه ها یا کارتریج های پلاستیکی استفاده کرد که نیازی به برش دستی شانه و بسته بندی سریع ندارند. از عسل شانه ای که به روش سنتی برداشت می شود به عنوان "عسل برش شانه" نیز یاد می شود.
عسل تکه ای در ظروف دهان گشاد بسته بندی می شود. این شامل یک یا چند قطعه عسل شانه غوطه ور در عسل مایع استخراج شده است.
جوشانده های عسل از محصولات جانبی عسل یا عسل تهیه می شوند که در آب حل شده و سپس کاهش یافته اند (معمولاً با جوشاندن). سپس ممکن است مواد دیگر اضافه شود. (به عنوان مثال ، آبامیل مرکبات اضافه کرده است.) محصول بدست آمده ممکن است شبیه ملاس باشد.
عسل بیکر به دلیل طعم یا بوی "خارجی" ، یا به دلیل شروع تخمیر یا گرم شدن بیش از حد ، از مشخصات طبیعی عسل خارج است. به طور کلی به عنوان ماده ای در فرآوری مواد غذایی استفاده می شود. الزامات اضافی برای برچسب زدن عسل نانوایی وجود دارد ، از جمله اینکه ممکن است به سادگی با علامت "عسل" فروخته نشود.

موم زنبور

عسل های منفرد مختلف از منابع گیاهی مختلف حاوی بیش از 100 ترکیب آلی فرار (VOC) هستند که نقش اصلی را در تعیین عطر و طعم و عطرهای عسل بازی می کنند. VOC ها ترکیباتی بر پایه کربن هستند که به راحتی در هوا تبخیر می شوند و رایحه ای از جمله رایحه های گل ، روغنهای اساسی یا میوه های رسیده را فراهم می کنند. خانواده های شیمیایی معمولی VOC های موجود در عسل شامل هیدروکربن ها ، آلدئیدها ، الکل ها ، کتون ها ، استرها ، اسیدها ، بنزن ها ، فوران ها ، پیران ها ، نوریسوپروئیدها و ترپن ها در میان بسیاری دیگر و مشتقات آنها است. VOC های خاص و مقدار آنها به طور قابل توجهی بین انواع مختلف عسل به دست آمده توسط زنبورهای عسل در منابع مختلف گیاهی متفاوت است. به عنوان مثال ، هنگام مقایسه مخلوط VOC در عسل های مختلف در یک بررسی ، عسل لانگان دارای مقدار بالاتری از مواد فرار (48 VOCs) بود ، در حالی که عسل آفتابگردان کمترین تعداد مواد فرار (8 VOCs) را داشت.

VOC ها در وهله اول از شهد وارد عسل می شوند و در آنجا توسط گلهایی که به رایحه های مختلف منتقل می شوند دفع می شوند. برای تعیین نوع فلور مورد استفاده برای تولید عسل های تک گل می توان از انواع خاص و غلظت های خاص VOC استفاده کرد. جغرافیای خاص ، ترکیب خاک و اسیدیته مورد استفاده برای رشد فلور نیز بر خواص عطر عسل تأثیر دارد، مانند عطر "میوه ای" یا "علفی" از عسل لونگ ، یا عطر "مومی" از عسل آفتابگردان. VOC های غالب در یک مطالعه اکسید لینالول ، اکسید ترانس-لینالول ، 2-فنیل استالدئید ، بنزیل اتانول ، ایزوفرون و متیل نانوئات بود.

VOC ها همچنین می توانند از بدن زنبورهای عسل وارد شوند ، در اثر عملکرد آنزیمی هضم یا در اثر واکنش های شیمیایی که بین مواد مختلف درون عسل در هنگام ذخیره سازی ایجاد می شود ، تولید شوند و بنابراین ممکن است در مدت زمان طولانی تغییر ، افزایش یا کاهش یابد. VOC ها ممکن است تولید ، تغییر یافته یا تحت تأثیر دما و پردازش قرار بگیرند. بعضی از VOC ها قابل حرارت هستند و در دمای بالا از بین می روند ، در حالی که برخی دیگر می توانند در اثر واکنش های غیر آنزیمی مانند واکنش میلارد ایجاد شوند. VOC ها مسئول تقریباً تمام رایحه تولید شده توسط عسل هستند که ممکن است به عنوان "شیرین" ، "گل" ، "مرکبات" ، "بادام" یا "خشک" توصیف شود. علاوه بر این ، VOC ها نقش زیادی در تعیین عطر و طعم خاص عسل دارند ، هم از طریق رایحه و هم از طعم. VOC ها از عسل ها در مناطق مختلف جغرافیایی می توانند به عنوان نشانگرهای گل آن مناطق و به عنوان نشانگر زنبورهای علف های شهد استفاده شوند.

موم زنبور

در سال 2019 ، تولید جهانی عسل 1.9 میلیون تن بود که با 24 درصد از کل جهان (چین) به رهبری چین منجر شد. دیگر تولید کنندگان عمده ترکیه ، کانادا ، آرژانتین و ایران بودند.
کاربردهای مدرن
غذا

در طول تاریخ خود به عنوان یک غذا، عمده ترین کاربردهای عسل در پخت و پز ، پخت ، دسرها ، به عنوان پخش شده بر روی نان ، به عنوان یک افزودنی به نوشیدنی های مختلف مانند چای ، و به عنوان یک شیرین کننده در برخی از نوشیدنی های تجاری است.

به دلیل تراکم انرژی ، عسل تقریباً برای همه فرهنگ های شکارچی و جمع آوری آب و هوای گرم غذایی مهم است و مردم حدزا عسل را به عنوان غذای مورد علاقه خود رتبه بندی می کنند.
تخمیر

احتمالاً قدیمی ترین نوشیدنی تخمیر شده جهان ، با قدمت 9000 سال پیش، مید ("شراب عسلی") محصول الکلی است که با افزودن مخمر به ماست آب عسل و تخمیر آن برای هفته ها یا ماهها ساخته می شود. مخمر Saccharomyces cerevisiae معمولاً در تولید مدرن گوشت استفاده می شود.

انواع میدانی شامل نوشیدنی هایی به نام متگلین (با ادویه یا گیاهان) ، ملومل (همراه با آب میوه مانند انگور ، به ویژه شیرین نامیده می شود) ، هیپوكرا (با دارچین) و میدل گونی (غلظت زیاد عسل) بسیاری از آنها به عنوان محصولات تجاری تعداد صد ها در ایالات متحده توسعه یافته است. از عسل برای تهیه آبجو مایل به آب نیز استفاده می شود که "braggot" نامیده می شود.

خواص فیزیکی و شیمیایی

خصوصیات فیزیکی عسل بسته به محتوای آب ، نوع فلور مورد استفاده برای تولید آن (چراگاه) ، دما و نسبت قندهای خاصی که در آن وجود دارد ، متفاوت است. عسل تازه یک مایع اشباع شده است ، حاوی قند بیشتری نسبت به آب است که به طور معمول در دمای محیط حل می شود. در دمای اتاق ، عسل یک مایع فوق سرد است که در آن گلوکز رسوب کرده و به صورت دانه های جامد در می آید. این یک محلول نیمه جامد از بلورهای گلوکز رسوبی را در یک محلول از فروکتوز و سایر مواد تشکیل می دهد.

چگالی عسل معمولاً بین 38/1 تا 45/1 کیلوگرم در لیتر در دمای 20 درجه سانتی گراد است.

موم زنبور

شکل سلول ها به گونه ای است که دو لایه لانه زنبوری مخالف در یکدیگر لانه می کنند و هر وجه انتهای بسته توسط سلولهای مخالف به اشتراک گذاشته می شود.

لایه های مخالف سلول های لانه زنبوری در هم قرار می گیرند

سلولهای فردی این کمال هندسی را نشان نمی دهند: در یک شانه منظم ، چند درصد انحراف از شکل شش ضلعی "کامل" رخ می دهد. در مناطق انتقال بین سلولهای بزرگتر شانه هواپیمای بدون سرنشین و سلولهای کوچکتر شانه کارگر ، یا هنگامی که زنبورها با موانعی روبرو می شوند ، اشکال اغلب تحریف می شوند. سلول ها نیز از سطح افقی در حدود 13 درجه زاویه دارند تا از ریزش عسل جلوگیری کنند.

در سال 1965 ، لازلو فجس توت کشف کرد که شکل هرمی سه جانبه (که از سه لوزی تشکیل شده است) که توسط زنبور عسل استفاده می شود ، از لحاظ نظری هندسه سه بعدی بهینه نیست. انتهای سلول متشکل از دو شش ضلعی و دو لوزی کوچکتر در واقع 0.35٪ (یا تقریباً یک قسمت در 2850) کارآمدتر است. این تفاوت برای اندازه گیری یک لانه زنبوری واقعی بسیار اندک است و از نظر استفاده کارآمد از موم برای اقتصاد کندو بی ربط است ، در نظر گرفتن شانه وحشی بطور قابل توجهی از هر مفهوم ریاضی هندسه "ایده آل" متفاوت است.
نقش دمای موم
زنبورهای عسل از آنتن ها ، فک پایین و پاهای خود برای دستکاری موم در هنگام ساخت شانه استفاده می کنند ، در حالی که موم را به طور فعال گرم می کنند. در طول ساخت سلولهای شش ضلعی ، دمای موم بین 6/33 تا 6/37 درجه سانتیگراد است ، بسیار کمتر از دمای 40 درجه سانتیگراد که در آن موم برای شروع ساخت شانه جدید مایع فرض می شود. دمای بدن زنبورها عاملی برای تنظیم دمای ایده آل موم برای ساخت شانه است.

موم زنبور

تاریخ ادبیات
شواهد غیر مستقیم
جام ریخته گری برلین ، اوایل قرن 5 قبل از میلاد

برخی از آثار اولیه ادبی اشاره به ریخته گری واکس گمشده دارند. کلوملا ، نویسنده رومی قرن اول میلادی ، از پردازش موم از کندوهای زنبور عسل در De Re Rustica ، شاید برای ریخته گری ، و همچنین پلینی بزرگتر، که جزئیات روش پیچیده ساخت موم پونیک را ذکر می کند ، اشاره می کند. یک کتیبه یونانی به پرداخت هزینه صنعتگران برای کارشان در Erechtheum در آتن (408 / 7–407 / 6 قبل از میلاد) اشاره دارد. مدل سازهای سفالی ممکن است از قالبهای سفالی برای ساختن نگاتیو سفالین برای ریخته گری یا تولید موم مثبت استفاده کنند. پلینی Zenodorus را به عنوان یك هنرمند مشهور مشهور در تولید مجسمه های برنزی به تصویر می كشد و Lysistratos از سیكیون را توصیف می كند ، كه با استفاده از فرایند غیرمستقیم ، گچ های گچ را از چهره های زنده می گیرد تا گچ های مومی ایجاد كند.

بسیاری از مجسمه های برنزی یا قسمت هایی از مجسمه ها در دوران باستان با استفاده از فرآیند واکس از دست رفته ریخته می شدند. تئودوروس ساموس معمولاً با ریخته گری برنز در ارتباط است. پلینی همچنین به استفاده از سرب اشاره دارد که معروف است برای کمک به جریان برنز مذاب در تمام مناطق و قسمتهای قالبهای پیچیده است. کوینتیلیان ریخته گری مجسمه ها را در قطعاتی که قالب آنها ممکن است توسط فرآیند واکس از دست رفته تولید شده باشد ، مستند می کند. صحنه های مربوط به اوایل قرن پنجم قبل از میلاد جام ریخته گری برلین ایجاد مجسمه سازی برنز را نشان می دهد ، احتمالاً با روش غیرمستقیم ریخته گری موم از دست رفته.

مدرک مستقیم
هند

روش واکس گمشده در منابع ادبی هند باستان به خوبی ثبت شده است. Shilpa Shastras ، متنی از دوره گوپتا (حدود 320-550 میلادی) ، شامل اطلاعات دقیق در مورد ریخته گری تصاویر در فلز است. قرن پنجم میلادی ویشنوسامیتا ، پیوست ویشنو پورانا ، مستقیماً به مدل سازی موم برای ساخت اشیا metal فلزی در فصل XIV اشاره دارد: "اگر تصویری از فلز ساخته شود ، ابتدا باید از موم ساخته شود." فصل 68 متن سانسکریت باستان Mānasāra Silpa جزئیات ریختن بتها را در موم عنوان می کند و عنوان Maduchchhista Vidhānam یا "روش واکس گمشده" است. متن قرن 12th Mānasollāsa ، که گفته می شود توسط پادشاه سومشوارا سوم امپراتوری چالوکیای غربی نوشته شده است ، همچنین جزئیاتی درباره موم از دست رفته و سایر فرآیندهای ریخته گری را ارائه می دهد.

در یک رساله قرن شانزدهم ، Uttarabhaga of Śilparatna نوشته شده توسط Srïkumāra ، آیات 32 تا 52 از فصل 2 ("Linga Lakshanam") ، دستورالعمل های دقیق در مورد ساخت ریخته گری توخالی را ارائه می دهد.

موم زنبور

در این فرآیند ، موم و منسوجات هر دو در طول فرآیند ریخته گری با فلز جایگزین می شوند ، در نتیجه تقویت کننده پارچه مدل نازک تری را ایجاد می کند و بنابراین مقدار فلز مصرف شده در قالب را کاهش می دهد. شواهد این فرآیند توسط نقش برجسته منسوجات در سمت عقب اشیا دیده می شود و گاهی اوقات به عنوان "واکس گمشده ، پارچه گمشده" شناخته می شود. این نقش برجسته منسوجات بر روی زیور آلات طلا از گوردخمه های قبایر اسب سواری باستانی در جنوب سیبری ، مانند گروه متمایز پلاک های طلای باز ، که در موزه ارمیتاژ ، سن پترزبورگ نگهداری می شود ، قابل مشاهده است. این تکنیک ممکن است ریشه در خاور دور داشته باشد ، همانطور که در چند نمونه هان نشان داده شده است و سگک برنز و پلاک های طلا که در قبرستان Xigou یافت شده است. همچنین ممکن است از چنین روشی برای ساخت برخی از بروشهای بیضی شکل وایکینگ استفاده شده باشد ، که با مثالهای متعدد با حکاکی پارچه ای مانند Castletown (اسکاتلند) نشان داده شده است.
تاریخ باستان شناسی

خاورمیانه
برخی از قدیمی ترین نمونه های شناخته شده روش واکس گمشده اشیا کشف شده در گنجینه نهال میشمار در جنوب فلسطین (منطقه) است و متعلق به دوره کالکولیت (4500 تا 3500 سال قبل از میلاد) است. محافظه کار Carbon-14 تخمین می زند که این اقلام مربوط به حدود 3700 سال قبل از میلاد باشد و عمر آنها بیش از 5700 سال باشد.

نزدیک شرق
در بین النهرین ، از c. 3500–2750 قبل از میلاد ، از تکنیک موم گمشده برای مجسمه های مقیاس کوچک ، و بعداً مقیاس بزرگ و برنز استفاده شد. یکی از اولین ریخته گری های واکس گمشده که زنده مانده است ، یک آویز شیر کوچک از Uruk IV است. فلزکاران سومری در حال تمرین ریخته گری موم گمشده از حدود c بودند. 3500–3200 سال قبل از میلاد. نمونه های بسیار بعدی از شمال شرقی بین النهرین / آناتولی شامل تومول بزرگ در گوردیون (اواخر قرن 8 قبل از میلاد) و همچنین انواع دیگر پیوست های دیگ دیواری اورارتویی است.

موم زنبور

نابودی انسان
مقالات اصلی: کندوی عسل h کندوهای باستانی ، زنبورداری § تاریخچه زنبورداری و زنبورداری § برداشت عسل وحشی

بشر در طول تاریخ لانه ها و کندوهای گونه های زنبور عسل تولید کننده عسل را تخریب کرده است تا عسل و موم و سایر محصولات زنبور عسل بدست آورد.

همچنین ممکن است انسان تشخیص دهد که یک کندوی عسل باید به دلیل امنیت عمومی یا جلوگیری از شیوع بیماری های زنبورعسل از بین برود. ایالت فلوریدا در ایالات متحده در سال 1999 کندوهای زنبورهای عسل آفریقایی را تخریب کرد. ایالت آلاسکا آیین نامه هایی را تنظیم کرده است که در مورد درمان کندوی بیمار از طریق سوزاندن و به دنبال آن دفن ، بخور با استفاده از اکسید اتیلن یا سایر گازهای مورد تأیید ، عقیم سازی با درمان لیز یا سوزاندن ، حاکم است. در نیوزیلند و انگلستان ، درمان کهیرهای آلوده به بیماری آلومینیوم آمریکایی با آنتی بیوتیک ممنوع است ، و زنبورداران طبق قانون موظف هستند چنین کلنی ها و کندوها را با آتش نابود کنند.

ریخته گری موم زنبور

ریخته گری موم گمشده (همچنین به نام "ریخته گری سرمایه گذاری" ، "ریخته گری دقیق" یا cire perdue که از فرانسه به انگلیسی پذیرفته شده است) فرآیندی است که طی آن یک مجسمه تکراری فلز (اغلب نقره ، طلا ، برنج یا برنز) از یک مجسمه اصلی ساخته شده است. با این روش می توان به کارهای پیچیده دست یافت.

قدیمی ترین نمونه شناخته شده از این روش یک حرز با قدمت 6000 سال از تمدن دره سند است. نمونه های دیگر از دوره های بعدی ، از بین النهرین در هزاره سوم پیش از میلاد است. و اشیا discovered کشف شده در گنجینه غار گنج (نهال میشمار) در جنوب فلسطین (منطقه) ، که متعلق به دوره کالکولیت (4500 تا 3500 سال قبل از میلاد) است. برآورد محافظه کارانه سن از تاریخ قدمت کربن -14 تاریخ اقلام تا ج. 3700 سال قبل از میلاد ، عمر آنها را بیش از 5700 سال. ریخته گری موم گمشده در اروپا گسترده بود تا قرن هجدهم ، زمانی که فرایند قالب گیری قطعه غالب شد.

مراحل مورد استفاده در ریخته گری مجسمه های کوچک برنزی کاملاً استاندارد است ، گرچه روند کار امروزه از ریخته گری به ریخته گری متفاوت است. (در کاربردهای مدرن صنعتی ، این فرآیند ریخته گری سرمایه گذاری نامیده می شود.) تغییرات فرآیند شامل: "قالب از دست رفته" ، که تشخیص می دهد از مواد غیر از موم می توان استفاده کرد (مانند: پیه ، رزین ، قیر و منسوجات) و "فرآیند واکس زباله" (یا "ریخته گری قالب زباله") ، زیرا قالب برای از بین بردن مواد ریخته شده از بین می رود.